Kościół został zbudowany w latach 1922-24 staraniem ks. prałata Jerzego Imieli. Fundatorem było francuskie Towarzystwo Bezimienne Kopalń "Czeladź" oraz pracownicy kopalni "Czeladź". Kościół został poświęcony w 1924. Został zaprojektowany przez architektów francuskich w stylu staro-romańskim bazylikowym. Jest kościołem trzynawowym umieszczonym na planie krzyża. Wymiary kościoła to: długość 40,4 m, szerokość 15,9 m, długość nawy poprzecznej 25 m. Wysokość nawy głównej i prezbiterium to 15 m a usytuowanej przy prezbiterium wieży kościoła 25 m. Na wieży umieszczone są 4 dzwony. W czasie okupacji Niemcy zabrali i przetopili na cele wojenne dwa z trzech pierwotnie umieszczonych na wieży dzwonów. W 1951 roku parafianie ufundowali nowe trzy dzwony, które zawieszono na wieży. Ściany kościoła wykonane są z bloków kamiennych zarówno naturalnych jak i sztucznych. Konstrukcja dachu jest drewniana, wiązary drewniane, połać dachowa również z desek drewnianych ale kryta blachą. Posiada 5 ołtarzy. Ołtarz główny, kamienny jest konsekrowany i uprzywilejowany. Nad ołtarzem umieszczona jest kamienna "Pieta" projektu artysty rzeźbiarza p. Zagórskiego. W północnej części nawy poprzecznej umieszczony jest drewniany ołtarz Matki Boskiej a nad nim witraż św. Barbary, patronki górników. W części południowej tejże nawy ustawiono ołtarz serca Pana Jezusa zbudowany z pińczowskiego marmuru 27.05.1962 r, konsekrowany przez ks. biskupa Stanisława Czajkę, sufragana częstochowskiego. Nad ołtarzem widnieje witraż najświętszego serca Pana Jezusa błogosławiącego dwa zaprzyjaźnione narody, polski i francuski. Obok ołtarza usytuowana jest kamienna chrzcielnica. W oknach naw bocznych umieszczone są witraże ufundowane przez parafian i ks. prałata Stanisława Łopacińskieg, a między oknami obrazy drogi krzyżowej kanonicznie erygowanej w marcu 1949 roku. Przy wejściu głównym usytuowano na marmurowej tablicy akt darowizny kościoła opisany w języku polskim i łacińskim.

www.czeladz.org.pl