Pałac w Mińsku Mazowieckimj jest najświetniejszym zabytkiem architektury świeckiej w mieście. Według najnowszych badań pierwotna budowla została wybudowana w XVI wieku przez Wolskich, właścicieli Sandomierza, jako dwór obronny. Dopiero w XVII w. obiekt został przekształcony w alkierzowy pałac przez Warszyckich, koleinych właścicieli Mińska. W latach 1825-28 pałac został przebudowany do obecnej klasycystycznej postaci przez Jezierskich. W 1870 pałac wraz z dobrami ziemskimi o powierzchni 2023 ha przeszedł na własność Dernałowiczów. Od 1867 wokół pałacu rozwijany był park.
Pałac do 1944 roku pozostawał w rękach prywatnych. Pod koniec wojny został częściowo zdewastowany. Po wyzwoleniu znajdował się tam szpital wojskowy, a potem PGR. W latach 1956-1959 pałac został odremontowany i zaadaptowany na cele szkolne. Do 1974 roku mieściło się w nim Technikum Chemiczne i żłobek. W latach 1976-1987 pałac został gruntownie odrestaurowany z przeznaczeniem na Miejski Dom Kultury, Miejską Bibliotekę Publiczną i siedzibę Towarzystwaj Przyjaciół Mińska Mazowieckiego. Mieści się tam również Restauracja Pałacowa.
O pałacu w Wikipedii -