Odwach - zabytkowy budynek w Stargardzie położony bezpośrednio na południe od ratusza i wysunięty ku zachodowi przed ratuszową fasadę.

Odwach wzniesiony został na początku lat dwudziestych XVIII wieku, jest budowlą barokową z arkadowymi podcieniami na parterze i krytym gankiem na piętrze, z mansardowym dachem. Nie dorównując wielkością ratuszowi i sąsiednim kamienicom, stanowi akcent ożywiający podziałami swych elewacji rynkową pierzeję, której rys monumentalny nadają wieże kościoła. Odwach pełnił funkcję głównej wartowni dla straży stargardzkiego garnizonu. W 1886 roku budynek zakupiło miasto. Remontowany w wielkim zakresie w latach 1900 i 1934, służył w XX wieku jako biblioteka. Po walkach o miasto w 1945 roku z odwachu pozostały jedynie mury obwodowe i część arkad do wysokości parteru. Wygląd zewnętrzny budynku został wiernie odtworzony, natomiast wnętrza połączono z sąsiednim domem i przystosowano do funkcji muzealnej. (?)

 

"Budynek na rynku zwany „Alte Wache" był kiedyś główną strażą garnizonową. W tym czasie znajdowała się tam budka wartownicza z „strzelnicą", a pod arkadami niewielkiego budynku znajdowały się karabiny żołnierzy pełniących wartę zaparkowane na trybunach. Specjalny stojak na waltornię i bęben na jednym fortepianie. Strażnik był na parterze, a na piętrze były dwa pokoje, z których jeden był dla dyżurnego oficera. Wartownię zniesiono tu dopiero w 1880 r., bo wtedy wojsko przeniosło się do nowych koszar grenadierów na stacji i od tego czasu przy swojej budce strażniczej stoi tam „strzelec”. Podstawy pod broń i przyrządy sygnalizacyjne pozostały pod arkady starej gwardii przez długi czas." Joachim Stampa (W.S)

Wypis adresu Markt 15 z księgi adresowej z roku 1937 r. - Aus dem Adressbuch von 1937

(Właściciel Gmina)

1. Biuro meldunkowe mieszkańców.


2. Grupa lokalna (okręgowa) Reichsluftschußbund, Stargard-Saabig. Tel. 2103.


3. Urząd poborowy. (W.S)

Rynek Staromiejski w Stargardzie (d. Markt) - jeden z głównych placów miasta, stanowi centrum życia lokalnego od połowy XIII wieku.
Rynek jest obecnie największym skupiskiem cennych zabytków w mieście, znajdują się tu: Kolegiata Mariacka, Ratusz miejski, Odwach oraz barokowe kamieniczki. Po II wojnie światowej Rynek (podobnie jak duża część miasta) utracił swój pierwotny wygląd. Najpiękniejsze kamienice np. Loewen Aphoteke z 1487 czy kamienica wzorowana na fasadzie ratusza zostały zastąpione budynkami z wielkiej płyty.
W 1874 roku w centralnej części placu ustawiono pomnik Germanii - ku czci żołnierzy poległych w wojnie francusko-pruskiej. Monument został rozebrany jeszcze przed wybuchem wojny przez narodowych socjalistów.
Od średniowiecza do zakończenia II wojny światowej plac pełnił funkcje targowe wraz z okolicznymi Rynkami: Solnym, Mięsnym, Drzewnym stanowił miejskie centrum handlowe. Na początku XX wieku ulokowane były w Rynku agencja ubezpieczeniowa, bank, hotel, zakład kolonialny, restauracja, apteka, dom mody i in.
W planach rewitalizacji miasta do końca br. przewiduje się zamknięcia dla ruchu kołowego Rynku Staromiejskiego wraz z ulicami przyległymi. Przebudowana ma być płyta placu, zbudowane podziemne szalety, fontanna, i pozostała mała architektura.
Z Rynku wychodzi 5 ulic: Grodzka ( w dwóch kierunkach d. Poststr. i Radestr.), Mieszka I (d. Pyritzerstr.), Mariacka (d. An der Marienkirche) oraz Kramarska (d. Krammerstr.). Za

Po przejęciu władzy przez NSDAP w 1933 r. policja stargardzka została podzielona na ochronę, ochronę, policję drogową i porządkową, podzielona na dwa komisariaty policji w ratuszu i na dworcu kolejowym (Barnimstraße) z policją liczącą 32 funkcjonariuszy, z dobrze znane czako (cylindryczne nakrycie głowy przypominające hełm noszone przez policję po 1918 r.) z kokardą. Ponadto w domu przy Markt 14 na parterze znajdował się wydział kryminalny z 7 funkcjonariuszami, w ratuszu wydział handlowy z kontrolą żywności i cen oraz policja targowa z 4 doświadczonymi policjantami. Policja administracyjna składała się z 2 inspektorów miejskich. W 1937 r. szefem starogardzkiej komendy policji, której obszar obejmował obecnie dzielnicę miasta i osiedla Giesenfelde oraz Jägerhof, był nadinspektor policji Sandleben. Zadania policyjne od 1933 r. były w mieście bardzo zróżnicowane i jeszcze bardziej skomplikowały się w związku z przejęciem politycznym. „Reichsführer SS" został teraz także najwyższym szefem policji w całym kraju. Partia NSDAP coraz bardziej starała się ingerować w czysto policyjny obszar odpowiedzialności w naszym mieście. Na początku Druga wojna światowa, wprowadzenie reglamentacji żywności, dóbr konsumpcyjnych, zaciemnienie, zakaz słuchania zagranicznych rozgłośni radiowych, zawyżanie cen, gromadzenie zapasów i wiele innych rzeczy dodatkowo obciążyło działalność policji.(Wojtek W.S)