Wzniesiona w latach 1764-1777 w żydowskiej części miasteczka, została zdewastowana w czasie II wojny światowej przez Niemców. Po wojnie budynek niszczał do lat 60. XX wieku, kiedy przykryto jego dach blachą, a bimę wzmocniono stalową konstrukcją.
Budynek wzniesiony jest na planie prostokąta o wymiarach 29,6 na 19,6 metra w stylu barokowo-klasycystycznym z bloków piaskowca. Od zachodu mieści się dawna siedziba kahału, na piętrze zaś babiniec. Od strony północnej znajduje się główne wejście do synagogi.
Główna sala modlitewna przykryta jest sklepieniem o 9 przęsłach żaglowych i beczkowych, spływając w centrum w wydrążoną podporę, której 4 filary tworzą oprawę bimy. Na wschodniej ścianie znajduje się zachowany Aron ha-kodesz w formie portalu zwieńczonego gryfami, z kolumnami i stiukami. Na ścianach zachowały się także resztki polichromii.