Eklektyczny pałac w Kazimierzu, o przewadze cech neogotyckich, wzniesiony przed 1841 r., przebudowany i rozbudowany w 1894 r. Budynek murowany z cegły, pierwotnie potynkowany, wzniesiony na planie zbliżonym do prostokąta, podpiwniczony, trzykondygnacyjny, nakryty wysokim dachem dwuspadowym. Fasada (elewacja zachodnia) jedenasto osiowa, starsza część budynku symetryczna, dziewięcioosiowa, z centralnie umieszczonym trójosiowym ryzalitem. Układ elewacji ogrodowej analogiczny jak fasady. Elewacje pozbawione pierwotnych podziałów i ozdobnych detali, jedynie dobudowane skrzydło południowe zachowało neogotyckie sterczyny, fryz arkadowy, część ostrołukowych otworów okiennych oraz przyziemie z boniowaniem pasowym. W portalu bocznej elewacji umieszczono datę przebudowy.