Pierwotny kościół z 1440 r. W XVI wieku kościół przejęli kalwiniści i byli w posiadaniu do 1645 r. Nabożeństwa w tym okresie odprawiano w kościele Św. Ducha, dziś nieistniejącym. Obecny kościół parafialny murowany, wybudowany kosztem Anny Jabłonowskiej w latach 1778-1782, powiększony w 1898 r., konsekrowany w 1902 r. Styl neoklasycystyczny. Sześciokolumnowy portyk z tympanonem tworzy frontową elewację. Przy świątyni stoją dwie dzwonnice wzniesione na planie kwadratu.

Kościół zmienił swój wystrój i kształt w wyniku dwukrotnej przebudowy. W końcu XIX w. został rozbudowany przez wydłużenie bryły od strony prezbiterium, a po pożarze w 1939 r., powstałym wskutek działań wojennych, nadbudowano mury i nakryto sklepieniem wnętrze. Ma ono obecnie wygląd obszernej, widnej sali o klasycystycznej dekoracji ścian.