Mury okalające zabudowania na dawnej wyspie (pomiędzy jeziorami: Barlewickim i Sztumskim) w Sztumie powstały najprawdopodobniej w XIV w. Wówczas właściwie nie były to formalnie "mury miejskie", gdyż prawa miejskie Sztum otrzymał dopiero w roku 1416 - obecność murów została zaznaczona w przywileju lokacyjnym miasta. Mury wzmocnione były co najmniej 2 wieżami i kilkoma (prawdopodobnie siedmioma) basztami. Znajdowały się w nich także dwie bramy - na zachodzie tzw. Malborska (w ciągu dzisiejszej ul. Mickiewicza), a na wschodzie tzw. Kwidzyńska (na początku. ul. Jagiełły). Najprawdopodobniej już w XVII w. średniowieczne obwarowania częściowo popadały w ruinę, zaś pod koniec XVIII w. rozpoczeto ich stopniową rozbiórkę. W roku 1840 zniknęły ostatnie fragmenty bramy Kwidzyńskiej, zaś w roku 1873 Malborskiej.

Mury okalające miasto miały ponad 800 metrów długości, wykonano je jako murowane z kamienia i cegły. Do dziś zachowało się ok 170 metrów murów, fragment ten przetrwał głównie dlatego, że służył także jako mur oporowy skarpy - brzegu dawnej wyspy. W drugiej dekadzie XXI w. mury poddano renowacji.