Okazały budynek dawnego hotelu z 2. dekady XX wieku, w zwartej zabudowie miejskiej; wartość architektoniczna zachowana w ukształtowaniu bryły i eklektycznym wystroju elewacji.

Historia

Hotel Wersal Marianny i Michała Wilczyńskich został wybudowany w 1912 roku według zachowanego projektu kieleckiego architekta Władysława Pietrzykowskiego. Powstał na terenie niegdyś należącym do kanonii Szydłówek, u podnóża Wzgórza Zamkowego. Narożna parcela leżała u zbiegu ulicy Ruskiej (obecnie ulica Sienkiewicza), przedłużonej w końcu XIX wieku, oraz wytyczonej w 1906 roku nowej ulicy Staszica. Wilczyńska kupiła plac w 1910 roku. Prace budowlane trwały przeszło dwa lata. Otwarcie hotelu zaopatrzonego w centralne ogrzewanie, kanalizację, elektryczność miało miejsce w 1913 roku. Na parterze budynku początkowa mieściła się restauracja Michała Wilczyńskiego (wcześniej - kucharza w kieleckim Hotelu Europejskim), a później popularna w mieście kawiarnia znanego cukiernika Jana Króla. Piętra zajmowały pokoje dla gości i mieszkanie właścicieli. Przez małżeństwo córki Wilczyńskich - Leokadii z Janem Królem, hotel przeszedł na własność rodziny Królów, w której rękach pozostaje do dziś. W 1940 roku Niemcy zajęli budynek na cele wojskowe. Po wojnie mieściły się w nim organizacje młodzieżowe i PSS „Społem” (na parterze urządzono bar „Bartek”). Dawny hotel, obecnie jest użytkowany na cele usługowo-handlowe. Rzut budynku i wystrój architektoniczny elewacji nie uległ większej zmianie. Skrzydła obejmowały wewnętrze podwórze, gdzie w pd.-wsch. narożniku stał budynek gospodarczy. Elewacje frontowe wieńczyła niezachowana murowano-żeliwna attyka, zdobiona wazami. W 2006 roku przeprowadzono remont, wykonując m.in. konserwację sztukatorskiego wystroju elewacji.

Opis

Budynek usytuowany jest w śródmieściu Kielc, w zwartej zabudowie, na narożnej parceli u zbiegu dwóch ulic: Sienkiewicza i Staszica. Wymurowano go z cegły, jako obiekt dwupiętrowy, podpiwniczony, na planie odwróconej litery L, nakryty dachem dwuspadowym. Dwie frontowe wieloosiowe elewacje uzyskały bogaty, jednolity wystrój architektoniczny. Najbardziej eksponowany, zewnętrzny narożnik mocno uplastyczniono, przez ukształtowanie pięter w formie dwóch logii, jedna nad drugą, za jedną wspólną kolumną. Ponad dachem tę partie akcentuje wydatna kopułka zwieńczoną latarnią. Parter boniowany w pasy ma nieco monotonny charakter. Natomiast dwie górne kondygnacje opinają gęsto korynckie pilastry w wielkim porządku, rozdzielające okna w bogato dekorowanych obramieniach. W wystroju sztukatorskim dominują motywy późnobarokowe. Balkony zaopatrzono w bogate, kute żelazne balustrady. Układ wnętrz jest dwuipółtraktowy, z dwiema klatkami schodowymi: frontową od ul. Staszica i tylną od podwórza. Piwnice przesklepione są odcinkowo, a piętra nakryte drewnianymi stropami. Piętra zachowały układ typowy dla hoteli - z pokojami dla gości na piętrze, po obu stronach biegnącego środkiem korytarza oraz dwiema (a dawniej trzema) klatkami schodowymi.

Dostęp do zabytku ograniczony, zabytek dostępny dla zwiedzających z zewnątrz oraz w lokalach handlowo-usługowych.

Oprac. Anna Adamczyk, 14.12.2014 r.

Źródło: