Odsłonięty w roku 1908 pomnik feldmarszałka i szefa Sztabu Generalnego niemieckiej armii. Początkowo stał przy budynku koszar na ul. Obrońców Pokoju, a po roku 1918 przeniesiony na ulicę Bankową.

Ul. Obrońców Pokoju (Hospitalstrasse)

Ulica ukształtowała się, podobnie jak sąsiadujące z nią ul. Podwale (Äusere Burgstrasse) i ul. Jana III Sobieskiego (Greiffenbergerstrasse) około połowy XVIII wieku. Swoją nazwę zawdzięczała położonemu u jej wylotu w stronę Podwala szpitalowi „Zum Leichnam Christi”, o średniowiecznym rodowodzie. W bezpośrednim jego sąsiedztwie znajdował się cmentarz, zlikwidowany zapewne jeszcze w XVIII w., na miejscu którego na początku XX wieku wybudowano zakład energetyczny (Städtische Elektrizitätswerk), z którego zachował się budynek maszynowni (nr 2a). Z tego samego okresu pochodzi sąsiadujący z nim budynek dawnej gazowni (obecnie nr 2). U wylotu ulicy w stronę północną w miejscu magazynu i wieży wodnej w latach 1787–1857 wybudowano rafinerię cukru (architekt K. G. Langhans), w II połowie XIX wieku przebudowaną na koszary (lata 1861–1863). W jej okolicy już od połowy XVIII wieku znajdował się dom opieki (Pflegehaus — obecny budynek nr 9). W jego pobliżu w 1801 ukończono budowę nowego szpitala “Corpus Christi”.
Dawny charakter ulicy został całkowicie zatarty przez budowę dzielącej ją na dwie części obwodnicy miejskiej oraz dworca autobusowego. Zachowały się pojedyncze relikty dawnej zabudowy (jej najstarszym elementem jest budynek nr 9) oraz zespół koszar.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002