Ulica położona w dzielnicach Śródmieście i Nowe Miasto. Przez stulecia nazwa drogi związana była z tym, że prowadziła ona z miasta do kolejnych młynów rozlokowanych wzdłuż Kumieli. W okresie panowania nazistów przemianowano ją celem uczczenia ówczesnego kanclerza Niemiec - Adolfa Hitlera. Obecna nazwa ulicy związana jest ze Świętem Pracy przypadającym 1. maja.

Dzięki likwidacji dawnych umocnień miejskich w ostatniej ćwierci XVIII w. i zasypaniu fos uzyskano znaczną ilość przestrzeni. W miejscu zniwelowanego Bastionu Kowalskiego wytyczono Nowy Rynek, który miał stać się centralnym, reprezentacyjnym placem miejskim, i w końcu połączyć zwaśnione przez wieki Stare i Nowe Miasto. Pierwszym budynkiem na Nowym Rynku był miejski odwach, postawiony w 1775 r. Niedługo potem plac zaczęto zabudowywać w duchu klasycyzmu reprezentacyjnymi siedzibami patrycjatu, a w latach 1779-1782 powstał przy nim nowy ratusz. W dniu rocznicy koronacji pierwszego króla pruskiego, 18 stycznia 1816 r., odbyła się uroczystość przemianowania Nowego Rynku na plac Fryderyka Wilhelma. W roku 1837 na placu posadzono dąb, upamiętniający 600-lecie miasta, rosnący do dziś. Od północnej strony, w miejscu dawnych ogrodów, w 1846 r. powstała siedziba Resursy Mieszczańskiej.