W pierwszej połowie XVII wieku w miejscu tym stał dwór rodziny Sapiehów. W XVIII wieku posesja została kupiona przez Stefana Mikołaja Branickiego.



Pałac został wzniesiony w latach 40. XVIII wieku dla Jana Klemensa Branickiego, hetmana wielkiego koronnego. Jego głównym architektem był Jan Zygmunt Deybel. Współpracowali z nim także Jan Henryk Klemm, Jakub Fontana i rzeźbiarz Jan Chryzostom Redler. Późnobarokowy pałac posiada dwie klasycystyczne oficyny, okalające rozległe podwórze, zamknięte bramą od strony ulicy Podwale. Od przydomku małżonki hetmana, Izabelli z Poniatowskich (siostry króla Stanisława Augusta), pałac nazywany był powszechnie "Pałacem Pani Krakowskiej" (odziedziczyła tę posesję w 1771 roku).



W 1804 roku sprzedała pałac rodzinie Niemojewskich, zaś w roku 1817 jego właścicielem stał się Stanisław Sołtyk. Pałac był przebudowywany wielokrotnie w wieku XIX.



Do 1949 r. należał do Franciszka Salezego Potockiego, kiedy odebrano mu go na podstawie dekretu o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy z 26 października 1945 r. W dużej mierze zniszczony podczas II wojny światowej, został odbudowany w latach 1947–1953.



Obecnie jest jedną z siedzib Urzędu m. st. Warszawy. We wrześniu 2008 r. władze Warszawy podjęły negocjacje ze spadkobiercami Potockiego ws. warunków zwrotu nieruchomości., a w listopadzie 2008 r. zawarły z nimi ugodę, na mocy której nieruchomość wraz z pałacem stanie się ich własnością. Urząd Miasta zobowiązał się do opuszczenia pałacu po 2 latach od zawarcia ugody.



Na początku 2009 r. władze Warszawy podjęły jednak decyzję o wcześniejszej wyprowadzce urzędu z pałacu. Nowe biura Urzędu m. st. Warszawy zostaną przeniesione na ulice: Senatorską i Kredytową. Spadkobiercy Franciszka Salezego Potockiego planują wynająć pomieszczenia pałacu na wolnym rynku.



Pałac wraz z oficynami i bramą jest wpisany do rejestru zabytków (nr rej. 436/1, 436/2, 436/3).



Wikipedia

Podwale – ulica w Śródmieściu Warszawy.

Przebieg

Ulica Podwale w WarszawieUlica prowadzi wzdłuż murów staromiejskich od placu Zamkowego do ulicy Nowomiejskiej. Po drodze spotykają się i krzyżują z nią następujące ulice:

Senatorska przy wlocie na plac Zamkowy
Kapitulna
Piekarska
Wąski Dunaj
Kilińskiego
Freta i Nowomiejska
Ulica Podwale jest ulicą jednokierunkową.

Historia
Ulica Podwale powstała u stóp murów miejskich otaczających Stare Miasto. Początkowo zwana była ulicą Zawalną. W miarę powiększania się miasta budowane tu były kamienice bogatszych mieszczan i arystokracji, stopniowo opuszczających panującą wewnątrz murów ciasnotę. Z czasem prestiż ulicy spadł i zapełniła się ona ścisłą zabudową, w którą włączone były historyczne mury. Istniała ona do okresu międzywojennego. Wraz z odsłonięciem i rekonstrukcją umocnień w latach trzydziestych, a następnie w okresie powojennym ulica została ukształtowana w stanie obecnym, wraz z pasem zieleni znajdującym się pomiędzy nią a murami w miejscu usuniętej zabudowy.

Ulica jako założenie urbanistyczne jest w całości wpisana do rejestru zabytków – nr rej. 435.
Źródło: CC-BY-SA 3.0 Polska