|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 3 głosy | średnia głosów: 6
13 grudnia 2025 , Pomnik Bohaterów Warszawy przy Alei Solidarności.Skomentuj zdjęcie
|
Dodane: 5 stycznia 2026, godz. 14:54:11 Autor zdjęcia: Mariusz Ucig Autor: Mariusz Ucig ... więcej (11537) Rozmiar: 3000px x 1689px Aparat: Galaxy S23 Ultra 1 / 100sƒ / 1.7ISO 326mm
0 pobrań 167 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Mariusz Ucig Obiekty widoczne na zdjęciu
Pomnik Bohaterów Warszawy - Warszawska Nike więcej zdjęć (152) Architekt: Marian Konieczny Atrakcja turystyczna Zbudowano: 1964 Pomnik Bohaterów Warszawy - Warszawska Nike - przedstawiający boginię zwycięstwa Nike jako symbol walczącej Warszawy, został zaprojektowany przez Mariana Koniecznego i odsłonięty 20 lipca 1964, na Placu Teatralnym, przed Teatrem Wielkim (w miejscu gdzie obecnie znajduje się odbudowany gmach Pałacu Jabłonowskich). 30 lipca 1956 Stołeczna Rada Narodowa podjęła decyzję o budowie w stolicy Pomnika Bohaterów Warszawy i w następnych latach rozpisywane były kolejne konkursy, wzbudzając liczne spory i dyskusje. 14 listopada 1995 pomnik został zdjęty z cokołu i umieszczony tymczasowo na zapleczu budowy Pałacu Jabłonowskich. 15 grudnia 1997 umieszczono rzeźbę na nowym cokole, przy Trasie W-Z. Pomnik o wysokości 21 m składa się z rzeźby wykonanej w brązie patynowanym oraz cokołu wykonanego z żelbetu imitującego naturalny kamień. Na cokole znajduje się inskrypcja "Bohaterom Warszawy 1939-1945". Obiekt przedstawia półleżącą postać wznoszącej się kobiety z mieczem uniesionym nad głową i wzniesioną do góry lewą ręką. 10-tonowa rzeźba ma wysokość 7 oraz długość 6 m. Rzeźba została odlana w Gliwickich Zakładach Urządzeń Technicznych. Największym wyzwaniem było odlanie sześciometrowego miecza o wadze ok. 1000 kg. Specjalna konstrukcja wtopionych wewnątrz stalowych prętów sprawia, że przy bardzo silnym wietrze miecz może odchylać się od swego położenia o ok. 15 cm. Monument został przewieziony w dwóch częściach ze Śląska, specjalnymi platformami kolejowymi, na Dworzec Gdański.
al. "Solidarności" więcej zdjęć (3182) Dawniej: Zygmuntowska, Aleksandryjska, Aleksandrowska, Leszno, al. Świerczewskiego, Trasa W-Z UWAGA: Zdjęcia z ujęciami odcinka alei pomiędzy wylotem tunelu Trasy W-Z i Mostem Śląsko-Dąbrowskim należy przypisywać do podobiektu alei pod nazwą "Wiadukt Trasy W-Z". Aleja "Solidarności" - jedna z głównych arterii w Warszawie, w przybliżeniu jest tożsama z Trasą W-Z. Zaczyna się od skrzyżowania z ul. Radzymińską, przechodzi mostem Śląsko-Dąbrowskim do centrum i kończy się przy skrzyżowaniu z ul. Młynarską. Po drodze krzyżuje się m.in. z następującymi ulicami: Szwedzka Targowa Jagiellońska gen. Andersa (plac Bankowy) Jana Pawła II Żelazna Na całej swojej długości jest to dwujezdniowa szeroka ulica, o minimum dwóch pasach ruchu w każdą stronę. Wyjątkiem jest odcinek pomiędzy placem Bankowym a ulicą Jagiellońską - tam aleja \"Solidarności\" staje się jednojezdniowa, ale nadal ma dwa pasy ruchu dla obu kierunków (jeden pas zajmują tory tramwajowe, ruch samochodów po nim jest zakazany). W godzinach szczytu jest mocno zakorkowana. Na prawie całej długości przebiega środkiem torowisko tramwajowe. Obecna nazwa poświęcona jest NSZZ \"Solidarność\". Podczas dwudziestolecia międzywojennego jej poszczególne odcinki nosiły nazwy: Wolska, Leszno, Tłomackie, Nowy Zjazd, Zygmuntowska, po wojnie zaś cały ciąg nazwano aleją Świerczewskiego. Od 1991 nosi obecną nazwę na cześć związku zawodowego \"Solidarność\". Pierwszy odcinek ulicy wytyczono po stronie praskiej w 1862 na przedłużeniu linii kolei petersburskiej pod nazwą Aleksandrowska na cześć cara Aleksandra II Romanowa, łącząc ją z wiaduktem Feliksa Pancera, nazwanego Nowym Zjazdem po wybudowaniu Mostu Kierbedzia. Znaczna szerokość ulicy Aleksandryjskiej uwzględniała ruch kołowy i przebieg projektowanej przez Most Kierbedzia linii kolejowej łączącej Dworzec Petersburski z Dworcem Wiedeńskim, jednak z linii tej zrezygnowano na skutek zbyt dużego spadku skarpy wiślanej, a ruch między dworcami przejęła kolejka konna. Kolejka ta posiadała jeden tor z mijankami i trasa przebiegała Aleksandrowską, Nowym Zjazdem, Krakowskim Przedmieściem, Królewską, Marszałkowską do al. Jerozolimskich. Tymczasem po drugiej stronie Wisły początkowy fragment dzisiejszej ulicy stanowiąc oś jurydyki Leszno nosił nazwę ulicy Leszno przechodząc w rejonie Placu Bankowego w Tłomackie. Ulica Leszno biegła do rogatek wolskich i dalej dzisiejszy przebieg ulicy w kierunku Woli pokrywał się z ulicą Wolską. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę ulicę po stronie praskiej przemianowano na Zygmuntowską, która to nosiła do roku 1954, gdy zmieniono ją na al. gen. Karola Świerczewskiego. CC-BY-SA 3.0 Polska |