Dawniej dzielnica Chojnic, upamiętniona dziś w nazwie ulicy. Umocnienia obronne Chojnic z okresu przedkrzyżackiego obejmowały mniejszy obszar, Krzyżacy, nadając miastu akt lokacyjny ok. 1320 roku, postanowili przesunąć jego granice w kierunku północnym, do jeziora Cegielnianego. Przyłączony teren razem z całym miastem został opasany murem obronnym w II połowie XIV wieku, lecz w odróżnieniu od pierwotnego obszaru nazwano go Nowym Miastem. Nie jest pewne, czy w momencie powiększenia nowa dzielnica już istniała, czy dopiero miała być zabudowana, w następnych wiekach jednak obszar w obrębie murów (inter muros) zawsze dzielono, także w spisach podatkowych, na Stare Miasto i Nowe Miasto. Ta część miasta obejmowała również przyległe uliczki Jeziorną, Spichlerzną, Koszarową. Nowa dzielnica była wyraźnie mniejsza: w 1570 roku na Starym Mieście znajdowało się 181 domów, zamieszkałych przez 1.278 osób; Nowe Miasto liczyło 42 domy i 252 mieszkańców. W 1662 roku (a więc po pożarze i epidemii w czasie najazdu szwedzkiego) na Starym Mieście mieszkało 700 osób, na Nowym Mieście 141 osób, na przedmieściach 261 osób. Trzeba więc stwierdzić, że pochodząca z XIV wieku nazwa ulicy Nowe Miasto ma przekonujące, historyczne uzasadnienie.
...na podst. "Bedekeru Chojnickiego" autorstwa K.Ostrowskiego;