Pałac zbudowany jako siedziba rycerska w 1630 r., odnawiany w 1730r., rozbudowany w 1772 oraz na początku XX w. Jest to budynek założony na planie litery T, dwupiętrowy, pokryty dachami czterospadowymi. Drugie piętro jest węższe od dołu budynku. Elewacje ozdobione gzymsami międzykondygnacyjnym i podokiennym na I piętrze oraz niby lizenami utworzonymi z jaśniejszego tynku. We wnętrzu niektóre stropy krzyżowe i kolebkowe. Zachowały się też na elewacjach trzy kartusze: z budowy w 1630 r., z renowacji w 1730 i z rozbudowy z 1772 r. Przy pałacu resztki zdewastowanego parku. Warto też zwrócić uwagę na oficyny dworskie z 1882 i 1891r.
Za inwentaryzacją PTTK z lat 80.