W czasie okupacji w budynku przy Warszawskiej 5 funkcjonowała placówka terenowa lubelskiej Komendy Policji Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa, w skład której wchodziły Policja Kryminalna (Kripo) oraz Tajna Policja Państwowa (Gestapo). W latach 1939-44 przez więzienie mieszczące się w baraku przy Warszawskiej 5A przewinęły się tysiące osób. Byli to zarówno członkowie konspiracji niepodległościowej, jak i ludzie programowo eksterminowani przez hitlerowskie prawo. Jednorazowo mogło tam być przetrzymywanych około 400 więźniów. Część z nich - tych, wobec których prowadzono śledztwa, przetransportowywano na Zamek Lubelski, a stamtąd - jeśli przeżyli - trafiali do obozów koncentracyjnych. Większość jednak była mordowana na miejscu i wywożona w papierowych workach na radzyński kirkut przy ul. Lubelskiej lub zabijana nieopodal – na terenie dzisiejszego osiedla Bulwary. Tam więźniowie sami kopali doły, nad którymi ich rozstrzeliwano.