Ulica Popioły w Łodzi – łódzka ulica znajdująca się na terenie obszaru SIM Ruda Pabianicka w dzielnicy Górna, o długości ok. 1,9 km, krzyżująca się z 9 ulicami, posiadająca status drogi gminnej.
Nazewnictwo
Przed II wojną światową ulica znajdowała się na obszarze, stanowiącym osobne miasto, Ruda Pabianicka i nosiła nazwę ulicy Żeromskiego. W czasie okupacji ulica nazywała się Dornroeschen Strasse. W 1945 przywrócono stan sprzed wojny. Po włączeniu Rudy do Łodzi w 1946 r. pojawiła się konieczność zmiany nazwy ulicy, ponieważ w Łodzi istniała już ulica Żeromskiego. Wybór padł na tytuł powieści pisarza - "Popioły", w ten sposób nawiązując do dotychczasowego patrona ulicy.
Charakterystyka
Ulica w większej części przebiega przez Las Ruda-Popioły, któremu udzieliła nazwy. Pokryta jest nawierzchnią bitumiczną, bardzo zużytą, w szczególności w lesie. Wzdłuż ulicy znajduje się kilka dawnych domów letniskowych z przełomu XIX i XX wieku. Obecnie pozostają bądź w rękach prywatnych, bądź pod administracją miasta. Kiedyś przy ulicy Popioły przy skrzyżowaniu z Rudzką funkcjonowała pętla tramwajowa, na którą dojeżdżały w różnych okresach linie 1, 18 i 26. W roku 1996 zlikwidowano pętlę (ostatni kurs 23 lipca). Jeszcze do niedawna można było spotkać gdzieniegdzie fragmenty torów.
Przy ul. Popioły 40 znajduje się Ośrodek Wczesnej Rehabilitacji Kardiologicznej.
Autorzy:

Źródło: