Ulica Krucza – ulica w warszawskiej dzielnicy Śródmieście. Ulica rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania ulic Pięknej i Mokotowskiej, następnie biegnie w kierunku północnym, przecinając z obu stron ulice: Wilczą, Hożą, Wspólną, Żurawią, Nowogrodzką, dochodzi do Alej Jerozolimskich i po przejściu przez skrzyżowanie przecina ją jeszcze ulica Widok, swój kończy rozwidleniem – prawe nosi nazwę ul. Szpitalna, zaś lewe ul. Zgoda. Ulica wytyczona została około 1770 od zbiegu ulic Mokotowskiej i Pięknej do Nowogrodzkiej. Przedłużenie ulicy do Szpitalnej utrudniał podmokły grunt, nazywany potocznie krukiem – stąd nazwa ulicy. Ruch budowlany na ulicy rozpoczął się po 1870. Po obu stronach została ona zabudowana kamienicami czynszowymi. Przed I wojną światową przy ulicy istniało duże skupisko sklepów z tanią konfekcją damską. W czasie II wojny światowej zabudowa ulicy została zniszczona w blisko 100%. Ocalało kilka kamienic przy ulicach Nowogrodzkiej i Wilczej. Wypalone ruiny wyburzono w 1946 i ulicę przeznaczono pod zabudowę dzielnicy ministerstw. 1 listopada 1949 nastąpiło otwarcie dla ruchu nowej, poszerzonej Kruczej. Ostatecznie pomysł odbudowy Kruczej jako city – dzielnicy wyłącznie biurowej został uznany za błędny z powodu pustoszenia dzielnicy po godzinie 17. Dlatego po 1956 uzupełniono zabudowę o bloki mieszkaniowe. Ulica znalazła się w obrębie tzw. dzielnicy ministerstw. Ostatnim zrealizowanym w jej obrębie budynkiem był otwarty 1 października 1957 „Grand Hotel” Orbisu z 416 pokojami (obecnie Mercure Grand Hotel). W okresie od 1 października 1950 do 11 czerwca 1972 Krucza była najważniejszym ciągiem trasy trolejbusowej – kursowały tutaj ramowo trzy linie: 51, 53 i 54. 1 listopada 1953 na ulicy pojawia się pierwszy autobus linii 117.

Źródło: