Ulica powstała przed rokiem 1740 jako ślepy zaułek ul. Świętojerskiej będący drogą dojazdową do zabudowań zespołu Kościoła pw. św. Jerzego i klasztoru Kanoników Regularnych.

Przed rokiem 1770 u zbiegu ze ul. Świętojerska wystawiono kamienicę królewskiego sekretarza Franciszka Groszkowskiego, być może według projektu Bonawentury Solariego, który mieszkał przy pobliskiej ul. Bonifraterskiej i zaprojektował wiele domów w okolicy.

Naprzeciwko, pod numerem 1, po roku 1792 stanęła kamienica Kanoników Regularnych, zupełnie przekształcona w początkach XX wieku. Z pozostałej zabudowy wyróżniał się drewniany dworek z XVIII wieku, zastąpiony przed rokiem 1850 murowaną kamienicą. Przy parzystej pierzei od lat dwudziestych XIX wieku stała murowana oficyna, zaś obok, pod numerem 6, w latach 1913 - 14 wybudowano zachowany do dziś gmach składów towarowych Geppera.

W roku 1944 zniszczeniu uległa niemal cała zabudowa ulicy, ocalały jedynie dwa najpóźniej wzniesione obiekty: kamieniczka wzniesiona krótko przed rokiem 1939, oraz rzeczony gmach składów towarowych. W okresie powojennym ruiny starej zabudowy zostały rozebrane, na ich miejscu wzniesiono obiekty w niczym nie nawiązujące do stanu poprzedniego.