Nowy Pałac zaczęto wznosić w połowie XVI wieku. W 1653 roku istniała juz na jego terenie kaplica św. Jerzego. Kolejna przebudowa to rok 1737 (data na wieży) zaś po 1900 roku dokonano odnowienia zamku, w szczególności fasad zewnętrznych. Sam pałac jako budowla późnorenesansowa został założony na planie prostokąta wokół dziedzińca i posiada część gospodarczą od południa. Część środkowa trzykondygnacyjna o dwunastu osiach nakrywa dach siodłowy, wsparty na fryzie arkadowym z lunetami. Fasady pokrywa dekoracja sgraffitowa o motywach geometrycznych i wiciach roślinnych. Ponad gzymsem wznoszą się trzy trójkątne szczyty. Fasadę skrzydła głównego od strony dziedzińca zamykają loggie, pochodzące z 1737 roku. Oś środkową akcentuje wysoka wieża z portalem wejściowym i dwustronnymi schodami. Z wnętrz zachowała się jedynie sala balowa z pięknymi stiukowymi dekoracjami na suficie.Pierwotne barokowe założenie zostało zniszczone, a pozostał z niego jedynie okrągły budynek z lat 1637-1640.
bonczek/hydroforgroup/ - "Zabytki Dolnego Śląska" 1962
Przez długi czas Gorzanów posiadały dwa rody : Moschin i Ratschin. Jednakże w czasie wojny trzdziestoletniej (1618-1648) doszło do skonfiskowania ich dóbr za sprzyjanie rebelii czeskiej. Wówczesny zarządca Hrabstwa Kłodzkiego biskup wrocławski Karol von Habsburg sprzedał tą miejscowość Johannowi Arbogastowi barononwi von Annenberg
za sumę 52525 talarów. Po śmierci nowego właściciela w 1645 roku majątek ten przeszedł w ręce jego dwóch synów : Henryka i Jana. Później dobra przeszły w posiadanie ich siostry Marii Maksymiliany. Ona zaś wyszła za mąż za Johannesa Friedricha von Herberstein i wskutek tego zamek oraz miejscowość były przez wiele lat w rękach tego rodu.
Dzięki działalności Johannesa Friedricha von Herberstein zamek w Gorzanowie przeżył swój najwspanialszy okres świetności, aczkolwiek już wcześniej była to potężna budowla o architektonicznych cechach późnorenesansowych. W 1653 roku ten nowy właściciel przystąpił do przebudowy zamku i jego otoczenia. W tym celu zatrudnił on pochodzących z Włoch artystów i rzemieślników : Lorenzo Nicelli, Andreas Carove i Carlo Lurago. Dzięki ich twórczej pracy wnętrza pałac uzyskały wczesnobarokową dekoracje sztukatorską.
Zasługa hrabiego Herbersteina było założenie pierwszego na Ziemi Kłodzkiej regularnego ogrodu przy rezydencji wraz z jego pawilonem zwanym Nympheum.
Pałac w Gorzanowie zasłynął również jako ośrodek życia kulturalnego, literackiego i teatralnego. Tutaj dzięki fundacji Hieronima von Herberstein (zm. 1847 r.) działał pałacowy teatr. Aktorami często byli okoliczni chłopi, a repertuar składał się z klasycznych sztuk teatralnych jak dzieła Schillera, Lessinga, Goethe i Szekspira. Z zamkowym teatrem przez wiele lat związany był wrocławski pisarz i poeta Karl von Holtei (zm. 1870 r.), który nawet piastował tu funkcje dyrektora teatralnego.
Przez stulecia pałac w Gorzanowie cieszył się świetnością i dobrym stanem utrzymania. Obecnie jest on i jego otoczenie w stanie zniszczonym, wskazującym na nieodwracalny proces upadku.
Według: