 | Polska › woj. łódzkie › Łódź › Stare Polesie › ul. Wólczańska › Wólczańska 45-47 |
8 listopada 2025 , Na pierwszym planie pusty już plac po kamienicy Wólczańska 43, a w oddali pozostałości zabudowań na posesji pod nr 45-47
|
Na stronie od 2013 listopad
12 lat 5 miesięcy 1 dzień |
 |
zakłady przemysłowe
|
Historia zabudowy działki przy ul. Wólczańskiej 45/47 zaczyna się w 1876 r., kiedy bracia Juliusz i Robert Schliefowie postawili na niej budynek, który mieścił apreturę wyrobów wełnianych i bawełnianych. Po dziasięciu laty sprzedali nieruchomość Fryderykowi W. Hahnowi, który w części wykorzystywał budynek jako przędzalnię wełny, a w części wynajmował go podnajemcom. Fabryka przeżyła dwa pożary w 1892 r. i w 1894 r., po których w 1895 r. obiekt został sprzedany na rzecz Filipa Lissnera. W 1898 r. zbudował on dominujący na działcetrzypiętrowy budynek przędzalni. Była ona wynajmowana różnym firmom. W 1918 r. nowym właścicielem całości została firma "Hirszberg i Wilczyński". Podobnie jak wcześniej budynek był wynajmowany różnym firmom zewnętrznym, np. Fabryce Wyrobów Pończoszni czych "Tessa" czy Wytwórni Chustek i Materiałów Wełnianych Beniamina Chmielnickiego. Po II wojnie światowej, w latach 60. i 70. XX wieku swą siedzibę miały tu Łódzkie Zakłady Środków Spożywczych.
Na podstawie: J. Kusiński, R. Bonisławski, M. Janik "Księga fabryk Łodzi"
Ulica powstała biorąc nazwę od Wólki nad Jasieniem. Rozkwit przeżyła w samym końcu XIX wieku, kiedy pojawiły się tu fabryki, a z nimi siedziby przemysłowców.
* Jej początki sięgają roku 1826, gdy nazywała się Wólska.
* W 1915 roku zgermanizowano ją na Spinnlinie.
* W latach 1918-1940 występowała jako Wólczańska. Jej nazwa podobnie jak Wólska – była wciąż związana z wsią lub folwarkiem Wólka.
* W latach 1940-1945 funkcjonowała znów zniemczona nazwa Spinnlinie.
* W 1945 r. powróciła Wólczańska.
Już od roku 1860 była wybrukowana. W latach 1917-1918 wybrukowano odcinek od ul. Anny (dziś al.Mickiewicza) do posesji nr 257. Była to wówczas najdłuższa ulica w mieście.
Wikipedia