Kościół wybudowano zapewne w 1 połowie XIV w. z fundacji benedyktynów z niedalekiego Lubinia. Zniszczony pożarem w 1603 r., został odbudowany staraniem opata lubińskiego Stanisława Kiszewskiego i jego następców. Niestety podczas odbudowy zatarto wiele jego pierwotnych cech stylowych.

Kościół jest budynkiem jednonawowym, z nieco węższym prostokątnym prezbiterium. Wnętrza świątyni przykrywają stropy. Najstarszym elementem wyposażenia jest późnorenesansowa ambona z 1 ćwierci XVII w., z malowanymi postaciami czterech ewangelistów. Trzy barokowe ołtarze; w głównym – zestawionym z fragmentów z XVII i XVIII w. – znajduje się obraz Adoracja Matki Boskiej z Dzieciątkiem przez śś. Wojciecha i Stanisława z 1 ćwierci XVII w., w osiemnastowiecznej sukience srebrnej.



Za: