Stacja kolejowa w Jordanowie powstała jako część Galicyjskiej Kolei Transwersalnej. Była to państwowa linia kolejowa, otwarta w 1884 r. w Austro-Węgrzech, przebiegająca równoleżnikowo przez Karpaty, jako alternatywa dla linii Kraków–Lwów. Budowa Kolei Transwersalnej miała głównie cel militarny - umożliwienie sprawnego transportu wojsk z zachodu na wschód bez ryzyka blokady przez ewentualnego wroga. Na linii  przecinającej doliny Skawy i Raby, Jordanów zyskał nowoczesne połączenie kolejowe. Otwarcie  doprowadziło do budowy klasycznego galicyjskiego dworca wzorowanego na typowych stacjach Galicji.

W okresie międzywojennym  pełniła funkcję regionalnego węzła. Przez dworzec przejeżdżały pociągi osobowe i towarowe, łącząc Kraków, Suchą Beskidzką, Rabkę i Nowy Targ. Do miasta zaczęli przyjeżdżać ważni goście - przykładowo Józef Piłsudski odwiedził Jordanów 21-22 listopada 1914 roku, co zapewne wiązało się z przyjazdem koleją. W budynku dworca działało także m.in. poczekalnie i kasy biletowe, charakterystyczne dla epoki. Szlak kolejowy sprzyjał rozwojowi lokalnej turystyki (Jordanów zaczęto promować jako letnisko), a sam dworzec stał się wizytówką miasta (współcześnie zachowane przedwojenne fotografie pokazują bogate układy torowe i wykończone fasady budynku).

Kampania wrześniowa 1939 r. przyniosła stacji w Jordanowie dramatyczne wydarzenia. W dniach 1–3 września 1939 rozegrała się bitwa pod Jordanowem - ciężkie walki kampanii wrześniowej między polskimi oddziałami kawalerii a niemieckim korpusem pancernym. Zajście to miało miejsce właśnie w okolicy stacji kolejowej, która z racji położenia przy granicy - wówczas Słowacją - stanowiła punkt strategiczny. W toku walk miasto i tory zostały poważnie zniszczone, a budynek dworca - jak dokumentują zdjęcia z tamtego okresu - uległ spaleniu. Choć szczegółowe relacje bywają skąpe, po wojnie zwykło się mówić, że stary dworzec kolejowy został zrujnowany podczas działań wojennych we wrześniu 1939 r. Po upadku obrony wojsk polskich, linia kolejowa w rejonie Jordanowa znalazła się pod kontrolą niemiecką, stając się częścią sieci transportu okupacyjnego.

Po wojnie rozebrano zabytkowy budynek dworca - w jego miejscu w 1961 roku wybudowano nową konstrukcję. Niestety, o ile ten powojenny dworzec przez pewien czas służył mieszkańcom, jego stan z czasem zaczął budzić zastrzeżenia. Już w latach 60. i 70. przebudowano część infrastruktury: budowlano m.in. nową sieć trakcyjną. Dowodem na elektryfikację linii była inauguracja 3 grudnia 1975 r., kiedy to „na dworzec kolejowy w Jordanowie wjechał pierwszy pociąg elektryczny relacji Kraków–Zakopane”. Tym samym umożliwiono kursy pociągów elektrycznych aż do stacji Jordanów.

______________________________________________________________________________________________________________

facebook.com/Jordanow24pl/posts/historia-stacji-kolejowej-w-jordanowiestacja-kolejowa-w-jordanowie-powstała-w-18/1122690843218830/