starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 0 głosów | średnia głosów: 0
 | Polska › woj. śląskie › Katowice › Śródmieście › ul. Jana, św. › Figura św. Jana - replika |
8 czerwca 2002 , Widok figury od północy.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2023 czerwiec
2 lata 10 miesięcy 26 dni |
1 / 123sƒ / 5.9ISO 8015.3 mm
1 pobranie 81 odsłon 0 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia polskup
Obiekty widoczne na zdjęciu
Figura św. Jana - replika
więcej zdjęć (22)
Zbudowano: 1997
Figura św. Jana w Katowicach − figura, przedstawiająca najprawdopodobniej św. Jana Ewangelistę, znajdująca się w katowickiej dzielnicy Śródmieście, u wlotu ulicy Świętego Jana do Rynku.
Od figury swoją nazwę wzięła dzisiejsza ul. św. Jana.
Figurę św. Jana wzniesiono w 1816 przy skrzyżowaniu ówczesnych dróg północ-południe i wschód-zachód, przebiegających przez środek wsi Katowice. Dnia 11 lipca 1816 poświęcił ją ks. R. Lubecki. Figurę wyrzeźbiono w piaskowcu.
W 1875 figurę rozbudowano i przeniesiono na prywatną posesję w Brynowie. Brukowano wtedy ulicę św. Jana, a figurę przeniesiono pod pretekstem utrudniania przez nią ruchu ulicznego. W Brynowie umieszczono ją na prywatnej posesji gospodarza Mikołaja Maczugi (dziś posesja przy ul. Dworskiej 2). W 1916, w stulecie jej istnienia, mieszkańcy Brynowa odnowili figurę. Świadczy o tym napis na podstawie figury:
"Odnowiona ta figura na stóletnią Rocznicę od Obywateli gminy Brynowskij w roku 1916 i pośw. przes Ks. pr. Globischa są staraniem J. Filippczyk. Bartodziey. E. Singer".
Z inicjatywy Związku Górnośląskiego w 1997 (sprostowanie własne GM) u wlotu ulicy św. Jana do Rynku ustawiono replikę figury, wykonaną przez Mirosława i Jacka Kicińskich.
Obecnie istnieją obydwie figury − replika na ul. św. Jana, a oryginał − w Brynowie, przy ul. Dworskiej 2.
źródło: Wikipedia
Od figury swoją nazwę wzięła dzisiejsza ul. św. Jana.
Figurę św. Jana wzniesiono w 1816 przy skrzyżowaniu ówczesnych dróg północ-południe i wschód-zachód, przebiegających przez środek wsi Katowice. Dnia 11 lipca 1816 poświęcił ją ks. R. Lubecki. Figurę wyrzeźbiono w piaskowcu.
W 1875 figurę rozbudowano i przeniesiono na prywatną posesję w Brynowie. Brukowano wtedy ulicę św. Jana, a figurę przeniesiono pod pretekstem utrudniania przez nią ruchu ulicznego. W Brynowie umieszczono ją na prywatnej posesji gospodarza Mikołaja Maczugi (dziś posesja przy ul. Dworskiej 2). W 1916, w stulecie jej istnienia, mieszkańcy Brynowa odnowili figurę. Świadczy o tym napis na podstawie figury:
"Odnowiona ta figura na stóletnią Rocznicę od Obywateli gminy Brynowskij w roku 1916 i pośw. przes Ks. pr. Globischa są staraniem J. Filippczyk. Bartodziey. E. Singer".
Z inicjatywy Związku Górnośląskiego w 1997 (sprostowanie własne GM) u wlotu ulicy św. Jana do Rynku ustawiono replikę figury, wykonaną przez Mirosława i Jacka Kicińskich.
Obecnie istnieją obydwie figury − replika na ul. św. Jana, a oryginał − w Brynowie, przy ul. Dworskiej 2.
źródło: Wikipedia
ul. Jana, św.
więcej zdjęć (507)
Dawniej: Johannes strasse, 15 Grudnia
W drugiej połowie wieku XVI w pobliżu dawnego stawu kuźniczego, na rogu dzisiejszego Rynku i ul. św. Jana, znajdował się lokalny węzeł komunikacyjny. W tym miejscu spotykały się szlaki w czterech kierunkach: na południowy wschód prowadziła droga do Mikołowa − obecnie ulica Młyńska i ulica Mikołowska, na południe droga do Brynowa − obecnie ul. św. Jana, ul. Jana Kochanowskiego i ul. Wita Stwosza, na wschód − droga do Szopienic i Mysłowic (ul. Warszawska), a na północ droga do północnej części centrum Bogucic (obok kościoła − ul. Katowicka) i dalej do Dąbrówki Małej.
Nazwa ulicy pochodzi od figury Świętego Jana, którą wzniesiono przy drodze i poświęcono 11 lipca 1816. W 1875 figurę rozbudowano i przeniesiono na prywatną posesję w Brynowie. W 1999 u wlotu ulicy do Rynku ustawiono replikę figury, wykonaną przez Mirosława i Jacka Kicińskich.
W latach 60. XIX wieku w Katowicach powstały pierwsze kanały. Odprowadzały one nieczystości z zabudowań dworskich. Kanały biegły między innymi od skrzyżowania Querstraße (dziś − ul. Staromiejska) z ulicą Johanesstraße (dziś − ul. św. Jana), następnie obok ulicy Pocztowej. Nieczystości wpadały do stawu hutniczego Huty Marta (powstał z rozlewiska rzeki Rawy − obecnie nie istnieje). W latach 70. XIX wieku istniało przedłużenie ulicy, będące przejazdem przez tory kolejowe. Przejazd kolejowy nie był wystarczający dla rozwijającego się ruchu w kierunku szlaków wylotowych z miasta. W 1882 ukończono bezkolizyjny wiadukt kolejowy nad ulicą Świętego Jana.
W 1912 przy ulicy wybudowano kino Rialto (wzniesione przez Martina Tichauera). Pod numerem 12 w dwudziestoleciu międzywojennym funkcjonował oddział towarzystwa ubezpieczeniowego "Port", a pod numerem 11 − sklep z konfekcją męską Gruenpetera. W okresie Rzeszy Niemieckiej (do 1922) ulica nosiła nazwę Johannesstraße (nazwa to obowiązywała również w okresie niemieckiej okupacji Polski), a w czasach PRL − 15 Grudnia, na pamiątkę dnia, w którym powstała PZPR[3]. W wyniku podpaleń dokonanych przez wojska radzieckie w 1945 spłonęła część śródmieścia pomiędzy ulicą św. Jana i ul. Pocztową. Około połowy lat 50. XX wieku domknięto od strony północnej blok kamienic pomiędzy ulicą Pocztową i ulicą Świętego Jana późnosocrealistycznym budynkiem, który utworzył południową pierzeję nowego placu rynkowego. Uchwałą Rady Miasta z 28 lutego 1990 przywrócono nazwę ulica Świętego Jana.
Dnia 20 sierpnia 2010 na fasadzie kamienicy na rogu Rynku i ul. św. Jana odsłonięto mosiężną pamiątkową tablicę ku czci Henryka Sławika − Sprawiedliwego wśród Narodów Świata, powstańca śląskiego, ratującego w czasie II wojny światowej Żydów. Kamienica, na której zawisła tablica, stoi w miejscu, gdzie przed wojną stał dom; w nim w latach 1928−1939 mieszkał Henryk Sławik. Planowane było wykonanie przekładki torów tramwajowych z ul. Pocztowej w ulicę św. Jana.
W ramach przebudowy katowickiego dworca przebudowywany został węzeł komunikacyjny w rejonie ulic Pocztowej, Dworcowej i Świętego Jana. Prace budowlane rozpoczęto 3 marca 2012. Węzeł oddano do użytku w 2013. Na ul. Pocztowej zlikwidowano torowisko, a ulicą św. Jana poprowadzono dwa tory.
Źrodło:
Nazwa ulicy pochodzi od figury Świętego Jana, którą wzniesiono przy drodze i poświęcono 11 lipca 1816. W 1875 figurę rozbudowano i przeniesiono na prywatną posesję w Brynowie. W 1999 u wlotu ulicy do Rynku ustawiono replikę figury, wykonaną przez Mirosława i Jacka Kicińskich.
W latach 60. XIX wieku w Katowicach powstały pierwsze kanały. Odprowadzały one nieczystości z zabudowań dworskich. Kanały biegły między innymi od skrzyżowania Querstraße (dziś − ul. Staromiejska) z ulicą Johanesstraße (dziś − ul. św. Jana), następnie obok ulicy Pocztowej. Nieczystości wpadały do stawu hutniczego Huty Marta (powstał z rozlewiska rzeki Rawy − obecnie nie istnieje). W latach 70. XIX wieku istniało przedłużenie ulicy, będące przejazdem przez tory kolejowe. Przejazd kolejowy nie był wystarczający dla rozwijającego się ruchu w kierunku szlaków wylotowych z miasta. W 1882 ukończono bezkolizyjny wiadukt kolejowy nad ulicą Świętego Jana.
W 1912 przy ulicy wybudowano kino Rialto (wzniesione przez Martina Tichauera). Pod numerem 12 w dwudziestoleciu międzywojennym funkcjonował oddział towarzystwa ubezpieczeniowego "Port", a pod numerem 11 − sklep z konfekcją męską Gruenpetera. W okresie Rzeszy Niemieckiej (do 1922) ulica nosiła nazwę Johannesstraße (nazwa to obowiązywała również w okresie niemieckiej okupacji Polski), a w czasach PRL − 15 Grudnia, na pamiątkę dnia, w którym powstała PZPR[3]. W wyniku podpaleń dokonanych przez wojska radzieckie w 1945 spłonęła część śródmieścia pomiędzy ulicą św. Jana i ul. Pocztową. Około połowy lat 50. XX wieku domknięto od strony północnej blok kamienic pomiędzy ulicą Pocztową i ulicą Świętego Jana późnosocrealistycznym budynkiem, który utworzył południową pierzeję nowego placu rynkowego. Uchwałą Rady Miasta z 28 lutego 1990 przywrócono nazwę ulica Świętego Jana.
Dnia 20 sierpnia 2010 na fasadzie kamienicy na rogu Rynku i ul. św. Jana odsłonięto mosiężną pamiątkową tablicę ku czci Henryka Sławika − Sprawiedliwego wśród Narodów Świata, powstańca śląskiego, ratującego w czasie II wojny światowej Żydów. Kamienica, na której zawisła tablica, stoi w miejscu, gdzie przed wojną stał dom; w nim w latach 1928−1939 mieszkał Henryk Sławik. Planowane było wykonanie przekładki torów tramwajowych z ul. Pocztowej w ulicę św. Jana.
W ramach przebudowy katowickiego dworca przebudowywany został węzeł komunikacyjny w rejonie ulic Pocztowej, Dworcowej i Świętego Jana. Prace budowlane rozpoczęto 3 marca 2012. Węzeł oddano do użytku w 2013. Na ul. Pocztowej zlikwidowano torowisko, a ulicą św. Jana poprowadzono dwa tory.
Źrodło: