Kościół p.w. Świętego Zygmunta (wcześniej p.w. Najświętszego Serca Jezusa) z 1642 r. W latach 1928 – 30 przeniesiony z Pleśnej k. Tarnowa w obecne miejsce. Dostawiony do murowanej kaplicy z XVII w, pełniącej obecnie funkcje kruchty. Restaurowany w 1665 r. po zniszczeniach wojennych. Remontowany w 1938, w latach 1960 – 66 i 1999 r.

Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, jednonawowy konstrukcji zrębowej. Zbudowany z drewna modrzewiowego i dębowego. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią. Od frontu nawy kruchta (murowana i oszalowana), a po bokach kaplica, zamknięta trójbocznie i druga kruchta. Dach jednokalenicowy, kryty gontem z ośmioboczną wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczoną blaszanym hełmem stożkowym z latarnią. Wewnątrz stropy płaskie. Chór muzyczny wsparty na dwóch słupach o prostej linii parapetu. Zachowany portal z ozdobnym nadprożem i datą „1642”. Grupa Ukrzyżowania późnogotycka z XVI w. na belce tęczowej. Ołtarz główny z późnogotyckim poliptykiem z p. XVI w., pochodzi z kościoła w Tymowej na Dolnymśląsku. W kaplicy ołtarz rokokowy z 2 poł. XVIII w. Ambona barokowa z XVIII w. Krucyfiks barokowy z przeł. XVIII i XIX w. Stacje Drogi Krzyżowej malowane przez ucznia Jana Matejki. Witraże w oknach z 1938 r.

kosciolydrewniane.pl