Poźnogotycki kościół parafialny wybudowany w roku 1386. Niszczony przez pożary, wielokrotnie przebudowywany. W 1798 r., po kolejnym pożarze wieża otrzymała kwadratowy kształt, zwieńczona blaszanym hełmem i chorągiewką z datą 1800. Wnętrze kościoła w większości barokowe i neogotyckie. Cennym zabytkiem jest gotycki krucyfiks z ok. 1500 r. Przy kościele znajduje się plebania wybudowana w 1821 r. W roku 1798, podczas pożaru, zapadła się wieża i sklepienie, które niezwłocznie odbudowano. W 1894 r. restaurowano kościół i odbudowano prezbiterium. Wieżę uzupełniono w 1900 r. Konserwację wieży przeprowadzono w 1949 r., a w 1954 r. naprawiono pokrycie dachu nad kościołem. W 8 lat później założono stalowe ściągi i odmalowano wnętrze, a w 1971 r.odnowiono elewację.
Szczyt kościoła zwieńczony klasycystyczną sygnaturką z chorągiewką i datą 1798. Sklepienie kościoła sieciowe i gwiaździste, a w nawach bocznych kryształowe. Wystrój wnętrza barokowy i neogotycki. Gotycki krucyfiks z ok. 1500 r. Ogrodzenie cmentarza przykościelnego z dwoma bramkami, murowane, neogotyckie z XIX w.
Warto zajrzeć tu: