HISTORIA KOŚCIOŁA GARNIZONOWEGO W LUBLINIE



Kościół Garnizonowy w Lublinie został wybudowany w 1904 roku jako prawosławna cerkiew pułkowa dla wojska i policji carskiej. Budowniczymi tego kościoła byli żołnierze 18 Brygady Artylerii armii carskiej, która stacjonowała w Lublinie. Kościół został usytuowany przy Alejach Racławickich niedaleko koszar wojskowych.

Na uroczystości poświęcenia i oddania do użytku tej wojskowej świątyni był obecny sam generał-gubemator Włodzimierz Tchórzewski i jego zastępca Włodzimierz Smirnow oraz liczni przedstawiciele władz miejskich i wojskowych z Garnizonu Lublin.

Kościół Garnizonowy jako “cerkiew pułkowa” służył żołnierzom rosyjskim przez 11 lat do 1915 roku. Po wkroczeniu do Lublina wojsk austriackich w 1915 roku cerkiew została

zamknięta. Praktycznie nie używana przez trzy kolejne lata zaczęła powoli niszczeć. W czasie trwania I Wojny Światowej zamierzano w cerkwi urządzić kino albo zamienić ją na łaźnię miejską. Przeciwko takim planom władz miejskich ostro sprzeciwił się Biskup Lubelski Marian Leon Fulman. Na jego prośbę Biskup Polowy Wojska Polskiego Generał Stanisław Gall mianował Proboszczem Garnizonu Lublin kapłana diecezji warszawskiej ks. kpt. Stanisława Małka, który zajął się także niszczejącą cerkwią pułkową. Cerkiew dostosowano do potrzeb liturgii katolickiej i przeznaczono dla duszpasterstwa Wojska Polskiego. Nadano też kościołowi oficjalną nazwę ” Załogowy Kościół Wojska Polskiego w Lublinie”.

Ks. kpt. Stanisław Małek był także kapelanem 8 Pułku Piechoty Legionów,

który stacjonował w Lublinie.

W 1919 roku przy garnizonowej świątyni pracował Dziekan Wojskowego Generalnego Okręgu Lubelskiego ks. kpt. Jan Motyka, którego niebawem zastąpił na stanowisku dziekana kapelan legionowy, kapłan diecezji przemyskiej ks. kpt. Stanisław Żytkiewicz.

W 1920 roku kapelanem garnizonu był ks. kpt. Stanisław Oskierka, który dokumenty kościelne podpisywał jako ” Proboszcz Generalnego Okręgu Lubelskiego przy Kościele Załogowym WP w Lublinie”

W tym samym czasie w wojskowym szpitalu epidemiologicznym, który mieścił się w obecnym gmachu KUL służył kapłan diecezji kieleckiej ks. kpt. Piotr Kałwa, późniejszy Biskup Lubelski, Wielki Kanclerz KUL i profesor tej uczelni. W latach 1921-1922 kapelanem wojskowym w Lublinie był ks. kpt. Piotr Zwierz pochodzący z diecezji włocławskiej.

Więcej