Pomnik Józefa Piłsudskiego w Zamościu z 1933 r. autorstwa Jakuba Juszczyka był ustawiony na terenie koszar (obecnie zlikwidowane). Po zniszczonym przez Niemców pomniku pusty plac zajął budynek klubu garnizonowego. Wykonany z piaskowca monument składał się z właściwego pomnika i triumfalnej bramy wejściowej. Marszałek w postawie stojącej, z buławą w prawej ręce i drugą spoczywającą na rękojeści szabli u pasa, okryty zarzuconym na ramiona wojskowym płaszczem, stał na sześciometrowym cokole. W 1936 r. pomnik uzupełniono bramą, z dwoma filarami zaopatrzonymi przez Juszczyka w rzeźby w układzie antytetycznym. Szczyty filarów zajmowały dwa orły z rozpostartymi skrzydłami. Ścięte wewnętrzne naroża filarów zdobiły płaskorzeźby rycerzy. Jeden był chroniony zbroją płytową, uzbrojony w miecz i osłonięty tarczą z orłem (Polak) drugi chroniony był skórami a za uzbrojenie miał topór i tarczę ze znakiem pogoni (Litwin). Twarze rycerzy były wzorowane na podobiznach dowódcy 9 dywizji piechoty legionów generała Władysława Bortnowskiego oraz 3 pułku artylerii legionów pułkownika Wacława Szalewicza. Pomnik przypominał nieco suwalski, lecz był znacznie bardziej okazały i dopracowany w szczegółach.

Za