starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 3 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. kujawsko-pomorskie › Toruń › Stare Miasto › Rynek Staromiejski › Rynek Staromiejski 29 |
Lata 1976-1980 , Wschodnia pierzeja Rynku Staromiejskiego, wyróżniające się kamienice to nr 29 i 31 z renesansowym szczytem.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2011 sierpień
14 lat 8 miesięcy 20 dni |
Dodane: 5 marca 2012, godz. 22:57:21
Źródło: Zbiory Prywatne
Autor: W. Żyła ... więcej (21)
Rozmiar: 728px x 1002px
4 pobrania 1268 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Mariusz Brzeziński
Obiekty widoczne na zdjęciu
Rynek Staromiejski 29
więcej zdjęć (9)
Zbudowano: XV wiek
Jedną z najbardziej reprezentacyjnych była z pewnością kamienica "Pod Aniołem" (nr 29), z fasadą klasycystyczną. Ozdabia ją wykonany w 1699 r. piękny barokowy portal z piaskowca oraz rzeźbione drzwi. Nad archiwoltą portalu widoczny jest kartusz herbowy ówczesnego właściciela Jana Zimmermanna. Po pożarze ratusza w 1703 r. odbywały się tutaj w latach 1717-1737 posiedzenia rady miejskiej. Na początku lat siedemdziesiątych XX w. urządzono na parterze kawiarnię "Kuranty", a w gotyckich piwnicach winiarnię. W budynku zajmowanym obecnie przez księgarnię (nr 30) zachowały się pięknie malowane stropy z XVII i początku XVIII w. Natomiast sąsiednia kamienica (nr 31) przyciąga uwagę interesującą fasadą, zwieńczoną szczytem z 1653 r., o formach manieryzmu niderlandzkiego. Znajdujące się tu niegdyś na wierzchołku godło - kamienna figurka putta grającego na flecie, przechowywana jest w zbiorach Muzeum Okręgowego. W średniowieczu obok kamienicy wiodła wąska uliczka w kierunku ul. Szczytnej, która dopiero w XVI lub XVII w. zabudowana została przez wąską kamieniczkę (nr 32), na rzucie trapezu. Nie miała ona podwórka, a mieszkańcom tego domu zezwalano na wylewanie wody z wielkiego prania na podwórze posesji sąsiedniej jedynie cztery razy do roku. Przebite pod budynkiem przejście prowadzi na zaplecze, gdzie obejrzeć można średniowieczny mur oddzielający poszczególne parcele.
Rynek Staromiejski
więcej zdjęć (1552)
RYNEK STAROMIEJSKI
Niemal kwadratowy plac (109x104 m) stanowił od około połowy XIII w. aż do początków XX w. centrum życia publicznego Torunia. Był nie tylko głównym węzłem komunikacyjnym miasta, ale razem ze stojącym na nim ratuszem oraz urządzeniami targowymi pełnił wielorakie funkcje handlowe, gospodarcze, administracyjne, sądowe i reprezentacyjne. Na rynku ogłaszano też wyroki, wykonywano egzekucje, a w południowo-wschodnim narożniku aż do 1809 r. stał pręgierz. Obok znajdowała się jedna z wielu miejskich studzienek z bieżącą woda.
W dni targowe rynek był wielkim placem handlowym, a poszczególne jego części miały ustalone tradycyjnie funkcje. Oprócz stałych urządzeń handlowych w ratuszu, a więc sukiennic, ław chlebowych i kramów, w części południowej rynku (naprzeciwko Dworu Artusa) ulokowany był targ rybny, a przy południowym rogu pierzei wschodniej - targ warzywny.
W najbardziej reprezentacyjnej części zachodniej rynku, zwanej placem turniejowym organizowano nie tylko turnieje i parady, ale również miejskie i kościelne imprezy okolicznościowe oraz uroczystości natury państwowej. Tutaj witano też znamienitszych gości, np. wielkich mistrzów i królów, którym władze miasta i mieszkańcy składali przysięgę na wierność. Na przykład 28 V 1454 r. odbyła się ceremonia złożenia przez rycerstwo i mieszczan miast ziemi chełmińskiej z Toruniem na czele, hołdu monarsze polskiemu Kazimierzowi Jagiellończykowi.
W tym samym miejscu odsłonięte 22 III 1904 r. pomnik cesarza Niemiec Wilhelma I (dłuta Ernesta Hertera), zabrany przez wycofujące się oddziały niemieckie w 1919 r. Niebawem, bo już 18 I 1920 r., witano tu uroczyście polskich żołnierzy, a trzy dni później z balkonu ratusza przemawiał gen. Józef Haller, dowódca wojsk przejmujących Toruń z rąk niemieckich.
Niemal kwadratowy plac (109x104 m) stanowił od około połowy XIII w. aż do początków XX w. centrum życia publicznego Torunia. Był nie tylko głównym węzłem komunikacyjnym miasta, ale razem ze stojącym na nim ratuszem oraz urządzeniami targowymi pełnił wielorakie funkcje handlowe, gospodarcze, administracyjne, sądowe i reprezentacyjne. Na rynku ogłaszano też wyroki, wykonywano egzekucje, a w południowo-wschodnim narożniku aż do 1809 r. stał pręgierz. Obok znajdowała się jedna z wielu miejskich studzienek z bieżącą woda.
W dni targowe rynek był wielkim placem handlowym, a poszczególne jego części miały ustalone tradycyjnie funkcje. Oprócz stałych urządzeń handlowych w ratuszu, a więc sukiennic, ław chlebowych i kramów, w części południowej rynku (naprzeciwko Dworu Artusa) ulokowany był targ rybny, a przy południowym rogu pierzei wschodniej - targ warzywny.
W najbardziej reprezentacyjnej części zachodniej rynku, zwanej placem turniejowym organizowano nie tylko turnieje i parady, ale również miejskie i kościelne imprezy okolicznościowe oraz uroczystości natury państwowej. Tutaj witano też znamienitszych gości, np. wielkich mistrzów i królów, którym władze miasta i mieszkańcy składali przysięgę na wierność. Na przykład 28 V 1454 r. odbyła się ceremonia złożenia przez rycerstwo i mieszczan miast ziemi chełmińskiej z Toruniem na czele, hołdu monarsze polskiemu Kazimierzowi Jagiellończykowi.
W tym samym miejscu odsłonięte 22 III 1904 r. pomnik cesarza Niemiec Wilhelma I (dłuta Ernesta Hertera), zabrany przez wycofujące się oddziały niemieckie w 1919 r. Niebawem, bo już 18 I 1920 r., witano tu uroczyście polskich żołnierzy, a trzy dni później z balkonu ratusza przemawiał gen. Józef Haller, dowódca wojsk przejmujących Toruń z rąk niemieckich.