Pałac został wybudowany w I połowie XIX wieku dla rodziny Grabskich. W roku 1909 na zlecenie Stanisława Godlewskiego i jego żony Zofii został przebudowany. Projektant, Jan Heurich młodszy (twórca m.in.Banku Pod Orłami na ul. Jasnej w Warszawie), wykorzystał murów wcześniejszego budynku. Powstał pałac na planie prostokąta, podpiwniczony, piętrowy z mieszkalnym poddaszem. Budynek jest przykryty czterospadowym dachem czterospadowym o połaciach pobitych blachą. Ostatnie zmiany wprowadzono w 1927 roku. Wtedy modernizowano wnętrza. Autorem tych prac był Jan Nagórski.

W roku 1937 po śmierci Zofii Godlewskiej majątek Luszyn przeszedł na jej rodzeństwo. Po II wojnie światowej pałac otrzymał PGR. I taki stan trwał do lat 90. XX wieku, gdy pałac przeszedł na własność Agencji Rynku Rolnego. Ta zaś wydzierżawiła go biznesmenowi, który przeprowadził remont i otworzył w nim hotel. W 1998 roku odnalazł się potomek właścicieli. Dziś w Luszynie funkcjonuje centrum konferencyjne.

Na dziedziniec pałacowy wjeżdża się przez bramę. W jej pobliżu znajduje się kamień z pamiątkową tablicą poświęconą ofiarom wojny. W tym miejscu składano zwłoki żołnierzy polskich, zabitych podczas bombardowania Luszyna, zanim ich pochowano na cmentarzu.

Podjazd do pałacu zdobią kamienne figury sfinksów. Cztery kolumny dźwigają trójkątny szczyt z herbami rodowymi. Pałac otacza resztka parku. Można w nim odnaleźć 100-letnie żywopłoty grabowo-lipowe i wiele odmian drzew: dęby piramidalne i płaczące, purpurowe i pstre jawory, egzotyczne topole, daglezje, świerki i jodły. W pobliskim lesie urządzane są polowania.

Źródło: