Zamek w Haliczu – pierwszy zamek miał tu wybudować w XIV w. król Polski Kazimierz Wielki dla ochrony rubieży swojego królestwa, po włączeniu Rusi Halickiej do Rzeczypospolitej. Obecne ruiny zamku starostów halickich górują na wzgórzu nad Haliczem. Na początku XVII w. obiekt przebudował Franciszek Corazzini z Awinionu. Warownię wielokrotnie najeżdżali Tatarzy, którzy w 1621 r. obrócili ją w perzynę. Podniesiona z ruin w 1627 r. powstała jako obiekt już murowany[1]. W połowie XVII w. zamieniona została w potężną, nowoczesną twierdzę. Nie zwracając uwagi na poprawioną obronność warowni Bohdan Chmielnicki zdobył ją dowodząc Kozakami. W złym stanie do Polski zamek wrócił w 1658 r. i natychmiast rozpoczęto jego odbudowę, którą ukończono w 1661 r. Defensywność budowli wzmocniono postawieniem murów i nasypaniem wałów[1]. Zamek uszkodzili Turcy i Tatarzy w 1676 r. Od tego czasu pozostaje w ruinie. Po I rozbiorze Polski zamek i okolicznymi ziemiami trafił do Austrii. Część murów rozebrano na rozkaz władz austriackich w 1796 r. Do czasów współczesnych dotrwały resztki szlacheckiej wieży oraz kaplicy św. Katarzyny.