Dworzec kolejowy - jeden z najważniejszych w skali województwa zabytkowych gmachów dworcowych, wchodzący w skład pierwszej w Królestwie Polskim stacji granicznej na trasie Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej, łączącej Warszawę oraz Rosję z Austrią. wybudowany w stylu neoklasycystycznym, według projektu włoskiego architekta Enrico Marconiego. Plan wzorowany był na projekcie gmachu Dworca Wiedeńskiego w Warszawie. Na przełomie lat 60. i 70. XX w., wyburzono skrzydło od strony północno-wschodniej, gdzie w latach 60. XX w. znajdowała się sala gimnastyczna, w miejscu którego wybudowano siedzibę Centrum Obliczeniowego Informatyki Kolejowej PKP. Przebudowano także halę główną dworca. W latach 1997–2002 dworzec uległ dalszym przeobrażeniom w ramach kolejnego projektu przebudowy Śródmieścia na 100-lecie miasta. W pierwszym etapie zostały wyremontowane i odnowione wnętrza oraz fasada budynku. W drugim wykonano pasaż handlowy łączący ul. Modrzejowską z Osiedlem Kilińskiego po drugiej stronie torów, a także uporządkowano obszar wokół dworca oraz kościoła kolejowego.

Obiekt został udostępniony podróżnym od 7.05.2015 r.

Realizowana przez PKP S.A. inwestycja pozwoliła na przywrócenie pierwotnych funkcji budynku. Obsługa pasażerska, odbywająca się dotychczas w podziemnym tunelu, została przeniesiona do dworcowego holu na parterze. Pasażerowie mogą zakupić tam bilety w jednej z trzech kas PKP Intercity. Okienka kasowe Kolei Śląskich pozostały w dotychczasowej lokalizacji, w tunelu. Odnowiono również elewację budynku.



Prace zrealizowała firma P.P.U.H. AKCES Brunon Kieloch. Ich koszt wyniósł niemal 1 mln zł i został pokryty ze środków własnych PKP S.A.