Według aktu pomiary włócznej z roku 1563 na końcu ulicy Żydowskiej (obecnie ul. Szewczenki) znajdował się plac „doktora Smujły” (1,5 pręty), na położonej równolegle do niej ulicy Średniej – dwa szkolne place (2 i 1,25 pręty) oraz place „doktora Żyda” (4,5 pręty), szpitala żydowskiego (2 pręty) і „Józka szkolnika” (1,25 pręty). Na jednej z tych działek prawdopodobnie znajdowała się bożnica żydowska. Według tzw. instruktażu geometrycznego z roku 1783, który zawiera pełną listę wszystkich działek na planie miasta, na końcu ulicy Żydowskiej lub Dubieńskiej znajdowała się szkoła żydowska z zabudowaniami, której gmachy zajmowały powierzchnię 182 prętów i 47 prętków gruntu. Mniej więcej pod koniec XVIII w. wzniesiono w tym miejscu murowaną synagogę w stylu klasycystycznym, która przetrwała do drugiej wojny światowej. Na początku jesieni 1942 r. bożnica ta została doszczętnie zniszczona przez pożar.