Schron D.Kro.S. 8 jest to dwuczęściowa budowla obronna złożona ze schronu biernego i detaszowanej części bojowej. Zbudowano ją w latach 1935-1936 na wzgórzu 128,9 jako uzupełnienie dla sąsiedniego B-Werka Cegielnia-Zachód. Dwukondygnacyjna część zasadnicza to w istocie schron bierny, który ma wymiary 14,3 x 12,5 m i mieści izby dla załogi, oraz pododdziału piechoty, zaplecze socjalne, magazynowe oraz techniczne.

Wałcz był ważnym węzłem drogowym i kolejowym w tym rejonie stanowił także bezpośrednie zaplecze dla przedmościa Piły. Obrona miasta składała się z kilku odcinków przedzielonych przeszkodami wodnymi. Zaplanowano tu budowę dwóch Grup Warownych. Ostatecznie wybudowano jedną, umiejscowioną między Jeziorem Zamkowym, a Jeziorem Chmiel zwaną dziś Cegielnią. Druga, nieukończona znajduje się w okolicy jezior Chmiel Duży i Chmiel Mały. Jest ona ewenementem na Wale Pomorskim. Posiada unikalny blok wejściowy i bojowy z trzema kopułami bojowymi i kopułą obserwacyjną.

Umocnienia Wałcza uzupełniał zespół schronów (6 obiektów) w koszarach dla 32 p.art. wybudowanych w 1934 roku gdzie poza schronami bojowymi zbudowano unikalny i jedyny schron dowodzenia oraz 18 metrową wieżę obserwacyjną. Przypomina niewielką sygnaturkę z zegarem, chociaż w rzeczywistości jest to betonowy słup sięgający aż do parteru, jedynie z wierzchu obłożony cegłą.