Park Miejski przy placu Tadeusza Kościuszki – park położony w Lesznie, zajmuje teren przed Pałacem Sułkowskich.

Park posiada charakter zabytkowy, zajmuje obszar 1,4916 ha i jest zarządzany przez Miejski Zakład Zieleni w Lesznie. Od strony północnej znajduje się wybudowany w 1898 gmach dawnego gimnazjum im. J.A. Komeńskiego, od wschodu Pałac Sułkowskich, a od południa zabytkowa zabudowa ulicy Ofiar Katynia, zachodnią granicę parku stanowi ulica Gabriela Narutowicza.
Historia parku sięga XVII wieku, kiedy to przed założeniem pałacowym powstał modny w tamtych czasach ogród włoski. Wcześniej w tym miejscu znajdował się niewielki zamek wybudowany przez rodzinę Leszczyńskich. Decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 20 sierpnia 1985 park został uznany za prawnie chroniony zabytek, łączący w sobie szczególne walory fauny i flory.
W Parku Miejskim przy Placu Tadeusza Kościuszki występuje 26 gatunków drzew i krzewów krajowych i obcych. Osobliwością jest egzemplarz miłorzębu dwuklapowego (Ginko biloba), który w tym przypadku nie wykształcił korzeni oddechowych.

Za :

Zabytkowy park przy Placu Kościuszki położony jest blisko centrum miasta na skrzyżowaniu ulic Narutowicza i Ofiar Katynia. Obecnie trwały zarząd nad parkiem sprawuje Miejski Zakład Zieleni w Lesznie a właścicielem jest Urząd Miasta Leszna. Powierzchnia parku, jako terenu rekreacyjno-wypoczynkowego, wynosi 1,4916 ha.
Park pochodzi z końca XVII wieku. Zachował się w swoich dawnych granicach. Pierwotnie stanowił ogród włoski. Obecny kształt uzyskał w XVIII wieku. Park został wpisany do rejestru Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków decyzją z dnia 20.08 1985 r. (nr. 975/A).
Na terenie parku znajdowała się prawdopodobnie pierwsza siedziba Leszczyńskich. Był to zamek otoczony fosą, w miejscu gdzie występuje obecnie półwysep między stawami. W połowie XVI w. ówczesny dziedzic, Rafał V Leszczyński, wzniósł w tym miejscu renesansowy pałac, który spłonął podczas “potopu” w 1656 r. Autorem odbudowy u schyłku XVII w. był Pompeo Ferrari – architekt sprowadzony z Włoch przez Rafała i Stanisława Leszczyńskich. Odbudowana rezydencja uległa jednak zniszczeniom w kolejnych pożarach. Dopiero w połowie XVIII w. nowy właściciel miasta – Aleksander Józef Sułkowski zlecił gruntowną przebudowę. Budowla zyskała nowy kształt dostosowany do zmieniających się stylów architektonicznych. W latach 60-tych XVIII w. śląski architekt – Martin Frantz nadał wnętrzom pałacu barokowo-rokokowy charakter. Dzieje budynku były burzliwe. Znajdował się w nim szpital, gimnazjum, sąd a obecnie przeznaczony jest na cele administracyjne. Stad też wnętrza gmachu zatraciły zupełnie historyczny charakter i klimat. Z dawnego wyposażenia zachowały się jedynie drzwi i rokokowa dekoracja (z ok. 1770 r.) oraz plafon w jednym z dawnych pokoi paradnych.
Pałac znajduje się w otoczeniu zieleni zapewniającej cień i tłumiącej hałas z pobliskich ulic. Po tafli wody pływają majestatyczne łabędzie nadające temu miejscu wytworności. Te eleganckie ptaki zamieszkiwały przypałacowe stawy już w połowie XVII w. Na prośbę Bogusława Leszczyńskiego sprowadzono je wtedy z Anglii. W oddalonej około 9 km od Leszna Rydzynie znajduje się zamek będący wówczas główną rezydencją rodu Leszczyńskich. Tuż za budynkiem III Liceum Ogólnokształcącego, w północnej części parku warto obejrzeć pozostałości leszczyńskich wałów. Dostępu do miasta miała bronić otaczające wały fosa wypełniona wodą. Dziś w miejscu zasypanych fos utworzono tzw. planty – spacerowe aleje.
Park przy Placu Kościuszki stanowi swoiste arboretum Leszna, uznawany jest za jeden z najpiękniejszych w mieście. Można tu spotkać wiele rzadkich i ciekawych gatunków flory oraz fauny. Przed większością drzew znajdują się tabliczki z nazwami gatunków, co ułatwia ich rozpoznawanie. Warto dodać, że drzewa wchodzące w skład parku stanowią “grupowy pomnik przyrody”. Park ma niezwykle urozmaicony skład gatunkowy.

Występuje tu 26 gatunków krajowych i obcego pochodzenia. Z ciekawszych rosną tu: platan klonolistny (Platanus acerifolia) – 7 drzew o obwodach pni od 270 do 400 cm, wiąz szypułkowy (Ulmus laevis) o obwodzie 310 cm, klon pospolity – 17 drzew o obwodach 80-195 cm, grab pospolity (Carpinus betulus) – 10 drzew o pierśnicy powyżej 100 cm, klon srebrzysty (Acer saccharinum), kasztanowiec czerwony (Aesculus carnea) – 4 drzewa, klon jawor odmiana purpurowa (Acer pseudoplatanus ‘Atropurpureum’), dąb szypułkowy (Quercus robur)– m. in. okaz o obwodzie 400 cm, iglicznia trójcierniowa (Gleditschia triacanthos), buk pospolity odmiana purpurowa (Fagus sylvatica ‘Atropurpurea’), metasekwoja chińska (Metasequoia glyptostroboides) i dąb czerwony (Quercus rubra), świerk kłujący (Picea pungens) i żywotnik (Thuja sp.). Na szczególną uwagę zasługuje jedyny w mieście egzemplarz miłorzębu dwuklapowego (Ginko biloba) – swoista żyjąca skamieniałość wśród dzisiejszych drzew.

Za: