Pierwotnie zebrzydowicki zamek był budowlą obronną wzniesioną w stylu gotyckim o czym świadczą datowane na XV - XVI wiek zachowane fragmenty murów oraz dogodne usytuowanie. Pierwszym, znanym rodem, władającym Zebrzydowicami był staropolski szczep Korniców. Ich następcami byli Liszkowie z Niemieckiej Lutynii właściciele Zebrzydowic w latach 1524 - 1583. Najświetniejszy okres zamku przypada na lata 1747 - 1888. Wtedy to Zebrzydowice były własności rodu baronów de Mattencloit, których był główną siedzibą. Z tego okresu datuje się też przebudowa zamku, który wtedy zatracił cechy obronne na rzecz funkcji reprezentacyjno - mieszkalnych. Tak powstał, zachowany do dziś choć bez oficyn, zbudowany na rzucie prostokąta, piętrowy pałac w stylu niemieckiego baroku. Po stronie północno - zachodniej pałacu rozciągał się, ukształtowany w formie dwóch tarasów, prawie dwuhektarowy park. W 1888 roku Zebrzydowice, w związku z znacznym zadłużeniem majątku zostały wystawione na sprzedaż. Nabył je, wraz z zamkiem, hrabia Henryk Larisch von Monnich. Sam zamek stracił wtedy swój rezydencjonalny charakter stając się siedzibą administracji majątku. Uszkodzony w znacznym stopniu podczas działań wojennych zamek został odbudowany w latach sześćdziesiątych XX wieku.
Obecnie w zamku ma swoją siedzibę: Gminny ośrodek kultury, Gminna biblioteka publiczna i Gminne centrum informacji.