Ulica wytyczona na pocz. XX wieku. Na początku powstania była polną drogą, nieposiadającą bruku. Swój bieg rozpoczynała w okolicy obecnego zakładu miejskiego energetyki cieplnej, a kończyła łącząc sią ze starym traktem duninowskim (ul. Duninowska).
W 1917 r. oznakowana była 121 numerami policyjnymi. Większość parceli przy Papieżce należała w tym czasie do R.Sroczyńskiego, Kozłowskiego, A. Nowakowskiego, J. Nowakowskiej, Józefa Siedleckiego, Brajtenbacha, Grzybowskiego, F. Matza, F. Piekarskiego i J. Stawiszyńskiej. Wykaz statystyczny magistratu miasta z 1926 r. odnotował przy Papieżce 130 domów zamieszkałych przez 487 mieszkańców. Większość budynków przy ulicy miała drewnianą, parterową zabudowę, niekiedy budynki kryte były strzechą. Wraz z rozwojem przemysłowym miasta ulica ta stawała się peryferyjną, o miejskim charakterze ulica, zachowując parterowa zabudowę.
Nawierzchnia ulicy jest częściowo utwardzona i w okresie gwałtownych zmian pogodowych bywa nieprzejezdna.

źródło : Andrzej Winiarski "Włocławek na starej fotografii" Oficyna Wydawnicza "Lars-Antyki" Włocławek 2008