Powodem do upamiętnienia postaci Franciszka Galery (1893-1952) w przestrzeni Lublina jest koleracja z Jego pełnym zaangażowania udziałem w ukrywaniu podczas wojny dwóch obrazów Jana Matejki. Franciszek Galera od 1934 r. będąc pracownikiem magistratu lubelskiego sprawował funkcję kierownika Taborów Miejskich. Gdy wybuchła II wojna światowa, z warszawskiej galerii Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych ewakuowano cenne obrazy -„Bitwa pod Grunwaldem” i „Kazanie Skargi”. Trafiły wówczas do Muzeum Lubelskiego. Jednak w 1941 roku okazało się, że również tutaj nie są bezpieczne. Właśnie wtedy do akcji wkroczył pan Franciszek. Po przejęciu przez Niemców ówczesnej siedziby (przy ul. Narutowicza 4), koniecznością było znalezienie innego miejsca dla tych dzieł sztuki, aby uniemożliwić ich przejęcie przez niemieckiego okupanta. W tym wydarzeniu jedną z najważniejszych ról odegrał właśnie Franciszek Galera. Nadzorował on akcję przewiezienia obrazów na wozie drabiniastym do siedziby Taborów Miejskich przy ul. Elektrycznej. Następnie zostały ukryte w specjalnym wykopie pod podłogą gospodarczego budynku, gdzie dotrwały do końca wojny. Kiedy w 1944 roku do Lublina wkroczyła Armia Czerwona, obrazy wydobyto ze schowka i zostały przekazane przedstawicielom Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (PKWN). Ponieważ poglądy pana Franciszka nie pasowały ówczesnej ekipie sprawującej władzę, bohaterski mieszkaniec w ogóle nie został uhonorowany. Za ten heroiczny czyn w dziele ratowania i ochrony dóbr polskiego dziedzictwa kulturowego Franciszek Galera został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Odznaczenie to wręczono Jego córce i wnukom w lipcu 2016 roku. 15 lipca, w rocznicę bitwy pod Grunwaldem został oficjalnie otwarty Skwer Franciszka Galery w Lublinie.

Źródło; Eliza S.