reżyseria: Roman Zaluski

scenariusz: Jerzy Ambroziewicz,Roman Zaluski

zdjęcia: Janusz Pawlowski

muzyka: Alina Piechowska

scenografia: Zdzislaw Kielanowski

produkcja: WFF Lódź,Tor,Jan Wlodarczyk; 1971; barwny; 2620 m

premiera: 7 VI 1972 Warszawa



Rok 1963, Wroclaw. Doktor Adam Rawicz rozpoznaje u jednego z pacjentów szpitala objawy czarnej ospy. Nikt nie chce wierzyc jego diagnozie. Adam na wlasną reke ustala lancuch epidemiologiczny. Kiedy w mieście wybucha epidemia, powstaje sztab do walki z zarazą, zlozony z lekarzy, wladz administracyjnych i wojska. Lekarze, mimo pelnego poświecenia i samozaparcia, są bezsilni. Choroba pochlania wciąz nowe ofiary. Wśród nich jest takze doktor Olczak, organizator i szef izolatorium. Po kilku tygodniach zaraza ustepuje. Wśród odznaczonych za szczególne zaslugi w walce z epidemią nie ma ani Rawicza, ani innych lekarzy. Jedyną satysfakcją dla Adama jest fakt, ze mieszkancy miasta rozpoznają go na ulicy.



Ujęcia m.in.: panorama Starego Miasta z wieży kościoła św. Elżbiety, Rynek, Plac Solny, Świdnicka, Piłsudskiego, plac przed Dworcem Głównym, Dworzec towarowy przy ul. Pułaskiego, Traugutta, węzeł bielański, Karkonoska, lotnisko w Strachowicach, Kujawska, Słowackiego, Norwida, Most Grunwaldzki (wraz z widokiem z mostu w stronę Ostrowa Tumskiego), Most Zwierzyniecki wraz z dawną piwiarnią przy moście. W kadrach także Zapolskiej, Grabiszyńska, Krucza oraz Strzegomska.

Ospa pojawiła się na wrocławskim lotnisku w dniu 22 maja 1963 roku. przywiózł ją w swoich węzłach chłonnych podpułkownik służb specjalnych przebywający służbowo w Indiach na kontroli naszych placówek dyplomatycznych.
2 czerwca trafił do szpitala MSW przy Ołbińskiej a nastepnie do Zakładu Medycyny Tropikalnej w Gdańsku. Stwierdzono wstępnie malarię. Na Ołbińskiej jednak został wirus, który z czasem zaatakował miasto. Przez 47 dni paraliżował Wrocław. Pierwsza zachorowała salowa. która sprzątała salę na Ołbińskiej. W nastepnej kolejności do szpitala trafiły jej córka i pielęgniarka ze szpitala. Stwierdzono wstępnie wiatrówke a czarna wysypka na skórze pielęgniarki zinterpretowana została jako białaczka o błyskawicznym przebiegu. Ona pierwsza umarła. Następny w kolejności był syn salowej i lekarz diagnozujący chore. Wynik - wiatrówka. Na ślad ospy jednak naprowadził wrocławskich lekarzy 4 letni chłopczyk, u którego pojawiły się wykwity na skórze, a który już przebył wiatrówkę. Wszystkie te niespotykane dotąd przypadki w logiczny epidemiczny łańcuch połączył dr Bogumił Arendzikowski z Miejskiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej we Wrocławiu. Oficjalne pismo z tym wystosował do swojego szefa 15 lipca 1963 roku. Media milczały a ospa atakowała nastepnych drogą kropelkową. Zamknięto i odizolowano trzy szpitale w których stwierdzono ogniska choroby. Wproadzono ograniczenia i rygory stanu wyjątkowego. Obowiązkowe stały się szczepienia i izolacja osób podejrzanych o zarażenie. Ten stan trwał do 19 września kiedy go odwołano. W sumie zachorowało 99 osób. Zmarło 7. Akcja dotknęła całą Polskę, izolowano 5 tysięcy osób, 8 milionów Polaków zaszczepiono w tym 2 miliony na terenie Dolnego Śląska i pół miliona w samym Wrocławiu. Na podstawie tych wydarzeń powstał film autorstwa Romana Załuskiego "Zaraza".
bonczek/hydroforgroup/2007 na podstawie art: "Lato czarnej Pani" Wandy Dybalskiej "Wrocławskie Dekady" Gazeta Wyborcza

Na kanwie tych wydarzeń powstał film


I tutaj troszkę o wydarzeniach -