Wybudowany w latach 1846–1848 Kopiec Kościuszki w Pszczynie powstał na terenie parku strzelnicy Bractwa Kurkowego z inicjatywy ówczesnego dzierżawcy strzelnicy, Józefa Fixeka, przy wsparciu społeczności Pszczyny, dla uczczenia setnej rocznicy urodzin Kościuszki oraz jego insurekcji, w której brali udział m.in. mieszkańcy Pszczyny.

Kopiec miał 10 m wysokości i wzorował się na krakowskim. Jego wierzchołek był ścięty, a na jego szczycie znajdował się punkt widokowy na miasto. Na kopiec można było wejść kamienną drogą, okrążającą trzykrotnie wejście na wierzchołek. To właśnie u jego stóp w 1850 r. społeczeństwo Pszczyny powitało biskupa Bernarda Bogedaina.

W 1870 r. kopiec został rozebrany z powodu budowy linii kolejowej łączącej Pszczynę z Katowicami i Wrocławiem. Po odzyskaniu niepodległości kopca nigdy już nie odbudowano, pomimo że zawiązywały się kolejne komitety jego odbudowy. Dziś miejsce dawnego kopca oznacza drewniany krzyż poświęcony w 1997 r.