Na skarpie w drugiej połowie lat 30. XX w. powstało mauzoleum ku czci pięćdziesięciu jeden osób poległych w walkach III Powstania Śląskiego wokół Góry św. Anny. Polegli uczczeni w Mauzoleum to członkowie Samoobrony Górnego Śląska (Selbstschutz Oberschlesien - SSOS, w skłąd której wchodziły oddziały Freikorpsów). Zaprojektował je Robert Tischler na zlecenie organizacji Volksbund, zajmującej się upamiętnianiem poległych. Na początku planowano skromne upamiętnienie, w formie tablicy, pomnika, ale następnie plany wyewoluowały. Prace trwały do 1938 r. Mauzoleum, otwarte uroczyście 22 maja 1938 r. miało kształt monumentalnej, ale niskiej rotundy z wąskimi oknami, wzorowanymi na średniowiecznych strzelnicach. Jedną z inspiracji artystycznych był zamek cesarza Fryderyka II Castel del Monte. Mauzoleum zostało wysadzone (wg innych rozebrane - łądunek wybuchowy mógł zniszczyć skałę)  jesienią 1945 r., a w jego miejscu wybudowano Pomnik Czynu Powstańczego wg projektu Xawerego Dunikowskiego.