W 1842 r. zapoczątkowano budowę nowego hotelu w Świnoujściu. Trwała ona prawie dwa lata, a w czerwcu 1843 r., bankiet w sali restauracyjnej nowego hotelu „Drei Kronen” (Trzy Korony) zapoczątkował jego działalność. Po kilku latach hotel rozbudowano nadając mu kształt, w jakim trwał przez długie lata. Dwa piętra z pokojami, na parterze recepcyjny hol i sale restauracyjne. Przed budynkiem weranda z widokiem na basen portowy, ulubiona przez bywalców, szczególnie w letnie dni. Szczególnego uroku budynkowi nadawała górująca nad nim narożnikowa wieżyczka, w której znajdowały się bardzo ładne i drogie pokoje z panoramicznym widokiem na port. Gruntownej modernizacji dokonano w 1898 roku. Wszystkie pokoje zostały wówczas zelektryfikowane, a na każdym piętrze powstały dwie łazienki i ubikacje spłukiwane bieżącą wodą.
W latach poprzedzających I wojnę światową, jak też w okresie międzywojennym, hotel był tradycyjnie miejscem przyjmowania honorowych gości miasta, zaś jego sala bankietowa, służyła organizowanym uroczystościom rodzinnym i amatorskim występom. W ostatnich tygodniach II wojny światowej hotel ten był miejscem zamieszkiwania stłoczonych w nim uciekinierów. Po wejściu do miasta Armii Czerwonej opustoszał, by z czasem paść łupem szabrowników. Zainteresowanie nim wróciło po kilku latach, gdy podjęto budowę kombinatu rybackiego i potrzebne były miejsca noclegowe dla przybyłych budowniczych.
W 1952 r. dawny hotel „Drei Kronen” przejęło przedsiębiorstwo „Odra” i otwarło w nim Dom Rybaka. Budynek zachowywał jeszcze swoja dawna architekturę, a wieżyczkę rozebrano ostatecznie w czasie remontu prowadzonego w 1967 r. Bryłę budynku maksymalnie uproszczono. Po modernizacji Dom Rybaka dysponował 97 miejscami noclegowymi w niezbyt komfortowych warunkach. Od 1959 roku działał tam Klub Morski, a w jego ramach odbywały się przeróżne zdarzenia kulturalne. W pomieszczeniach klubowych spotykali się nadto hobbyści, zbieracze, członkowie rozlicznych organizacji i stowarzyszeń. Duża sala na I piętrze była miejscem zebrań i konferencji, ale także zabaw, nieraz bardzo okazałych. Stylowo wyposażona Salka Kapitańska służyła z kolei dyskretnym spotkaniom specjalnych gości dyrekcji PPDiUR „Odry”.
Znakiem nowych czasów było zlikwidowanie Klubu i wszelakich form pracy kulturalnej, nie przynoszących zysku. Rozgościły się natomiast rozliczne firmy, jako że hotel przejęła spółka pracownicza, która na utrzymanie swoje i hotelu musiała zarobić. Jedynym, może nie całkiem komercyjnym działaniem było prowadzenie Klubu Marynarskiego i kaplicy „Stella Maris”. Dziś i to już jest przeszłością. Wraz z upadkiem PPDiUR „Odra”, zakończył się kolejny etap w historii budynku. Na parterze zajmują jeszcze lokale nieliczne małe firmy, jakaś gastronomia, handelek. Obecny właściciel budynku, firma „Euroinvest” z Opola, która obiekt od syndyka „Odry” nabyła, swego czasu przedstawiała niezwykle ambitne plany reanimacji tego obiektu.

Na podstawie: .