starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Na stronie od 2004 sierpień
21 lat 8 miesięcy 7 dni
Dodane: 9 kwietnia 2026, godz. 18:11:00
Źródło: inne
Rozmiar: 2000px x 1219px
0 pobrań
60 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia bonczek_hydroforgroup
Obiekty widoczne na zdjęciu
młyny

Dawny, wodny młyn zbożowy, należący pierwotnie do Cystersów. Nazwa „prochowy“ wzięła się z tego, że Szwedzi w czasie wojny trzdziestoletniej produkowali tutaj proch strzelniczy. Po jej zakończeniu ponownie mielono tu zboże. W 1828 r. przebudowano go na papiernię, a w roku 1880 urządzono gospodę (właściciel: Johannes Baumeister)

W latach powojennych obiekt popadał w ruinę, obecnie praktycznie nie istnieje.



Prawobrzeze.eu, Fitek (edytowane):



Młyn Prochowy (niem. Koppermolen, Kupfermühle, Pulvermühle, Szwedzki Młyn), gmina Hökendorf (Klęskowo), na przedłużeniu ulicy Mącznej (niem. Mühlenstraße). Pulvermühle wymieniono w źródłach już w roku 1274, kiedy to rycerz Jakob von Staffelde sprzedał niemiecką osadę Hoykendorp klasztorowi cystersów w Kołbaczu. Cystersi spiętrzyli wodę wypływającą z 9 źródeł i stworzyli staw przy którym wybudowano młyn wodny. W 1535 roku wspomniano o młynie w rozporządzeniu Barnima X, podając nazwę Koppermolen (Kupfer Molen, pol. Młyn Miedziany). Od 1653 roku młyn ten służył Szwedom do produkcji prochu strzelniczego, stąd jego nazwa Pulvermühle (Młyn Prochowy) i z tamtego czasu pochodzi również zbudowana z potężnych kamieni grobla. Młyn spłonął w 1659 roku w czasie oblężenia Szczecina. W młynie poddani klasztoru w Kołbaczu, a więc mieszkańcy wsi Hökendorf (Klęskowo), Buchholz (Płonia) i Kolow (Kołowo) mielili swoje zboże. Było to obowiązkiem mieszkańców tych ziem, aż do czasu sekularyzacji klasztoru. W 1695 roku, zarówno Pulvermühle, jak i położone niżej Mittelmühle i Untermühle nabył znany młynarz z Dąbia Johann Heinrich Blaurock i Pulvermühle było w posiadaniu rodziny Blaurock do roku 1834. W tymże roku młyn zakupił Gottfried-Friedrich Jaeckel, który zgodnie z podpisaną umową mógł rozpocząć jedynie produkcję papieru. Młyn został przebudowany i służył do mielenia makulatury dla potrzeb fabryki cementu "Stern", dostarczając przez gruby przemiał tekturę, niezbędną do wykładania beczek z cementem. Jednocześnie prowadzono sprzedaż papieru do Nowogardu i Goleniowa. W 1860 roku, w wyniku powstania potężnej konkurencji w postaci fabryki papieru w Hohenkrug (Struga), powstał pomysł otworzenia małego lokalu przy młynie. Koncesję na jego prowadzenie otrzymał jako pierwszy pewien szewc o nazwisku Kraatz. Następnie pojawił się wnuk pierwszych właścicieli papierniczego młyna i w 1896 roku następuje oficjalne otwarcie lokalu pod nazwą Pulvermühle. Nastąpiły lata świetności lokalu. Ścisła współpraca z towarzystwem "Buchheide Verein" przyniosła efekty w zagospodarowaniu pobliskich terenów. W 1932 roku lokal został przejęty przez Waltera Koeppena.

Pulvermühle przestał istnieć w marcu 1945 roku, zniszczony przez ostrzał artyleryjski. Jego szczątki oraz znajdujący się na sąsiadującym wzgórzu grób Otto Jaeckela są wszystkim, co pozostało z położonego przez wieki nad Chojnówką (Mühlbach) obiektu.



Dalsze informacje:

/p>
Dawniej: Stettiner Landschaftsschutzpark Buchheide