starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. pomorskie Gdańsk Śródmieście ul. Długi Targ Złota Kamienica

Lata 1970-1980 , Kamienice przy Długim Targu w Gdańsku. Od lewej - fragment Dworu Artusa, Nowy Dom Ławy, kamienica pod numerem 42, Złota Kamienica . Po prawej kamienica z numerem 40 i 39.

Skomentuj zdjęcie
mar
Na stronie od 2008 grudzień
17 lat 4 miesiące 14 dni
Dodane: 12 marca 2012, godz. 19:31:39
Rozmiar: 987px x 695px
19 pobrań
1874 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia mar
Obiekty widoczne na zdjęciu
Złota Kamienica
więcej zdjęć (91)
Zbudowano: 1616
Dawniej: Steffens Haus, Speymann Haus
Zabytek: 32/23.01.1953 obecnie nr 28

Złota Kamienica powstała na miejscu starej, gotyckiej budowli. Właścicielem tej posesji w początku XV w. był Arnold Hecht, burmistrz Gdańska.

Inicjatorem zaś jej manierystycznej przebudowy był Johann Speimann, piastujący w początku XVII w. najwyższe godności i urzędy miejskie (od ławnika po burmistrza), stąd druga nazwa kamienicy: Dom Speimanna.

Kolejnymi właścicielami od 1786 r. była rodzina Steffensów i od tej pory kamienica zwała się ich imieniem.

Złota Kamienica, a przynajmniej jej fasada została zaprojektowana i zrealizowana przez Abrahama van den Blocke, przy czym bogata i obficie złocona dekoracja plastyczna pochodzi dopiero z lat 1616-1618 i jest dziełem współpracującego z nim rzeźbiarza Jana Voigta, rodem z Rostoku a całość prac nadzorował Jan Strakowski.

Nazwa budynku Złota Kamienica, ze względu na jej liczne złocenia, została tak nazwana przez samych gdańszczan.


Długi Targ 40
więcej zdjęć (27)
Długi Targ 39
więcej zdjęć (11)
Architekt: Hans Kramer
Dawniej: Dom Goebla
ul. Długi Targ
więcej zdjęć (2180)
Dawniej: Langermarkt
Długi Targ – reprezentacyjna ulica Gdańska, biegnąca przez środek Głównego Miasta. Pełni funkcję rynku, jest przedłużeniem ul. Długiej, z którą tworzy tzw. Drogę Królewską. W XIII wieku wraz z ul. Długą, Długi Targ był traktem kupieckim, którego przedłużeniem był owalny plac targowy. Był to wtedy prawdopodobnie główny ciąg drożny Gdańska.Po zajęciu Gdańska przez Krzyżaków, trakt ten stał się najważniejszym na całym Głównym Mieście. Od 1331 roku bywa określany w dokumentach miejskich jako Longa Platea. W średniowieczu cały odcinek od ówczesnej Bramy Długoulicznej (dziś w jej miejscu wznosi się Brama Złota) aż do Bramy Kogi (dzisiejsza Brama Zielona) był uznawany za jedną ulicę.
W 1331 za Bramą Kogi znajdował się solidny most, do którego mogły przybijać duże statki, m.in. kogi, i to właśnie od nich wzięła się ówczesna nazwa pobliskiej bramy. Później wybudowano na jej miejscu znacznie okazalszą bramę, a od zielonkawego koloru detali wzięła się nazwa jej, i mostu.
Od zawsze Długa i Długi Targ były częścią miasta zamieszkiwaną przez najzamożniejszych. Kamienice należały do najzacniejszych patrycjuszy, kupców i ludzi piastujących wysokie urzędy. Z powodu uroczystych parad, przeprowadzanych tę drogą w latach 1457-1552, wzięło się jej określenie jako Drogi Królewskiej. Tu właśnie wynajmowano królom polskim obszerne kwatery, a z okazji świąt rodziny królewskiej wyprawiano huczne fajerwerki. W XIV i XV wieku w każdą sobotę przy Długim Targu handlowano mięsem, a na odcinku między Fontanną Neptuna a ratuszem sprzedawano żywe prosięta, dlatego też tą część Drogi Królewskiej nazywano Targiem Prosiąt.
Na Długim Targu wykonywano także egzekucje czarownic, heretyków i złoczyńców, będącymi jednak wyłącznie szlachcicami lub prawowitymi obywatelami. Pozostałych tracono na Górze Szubienicznej bądź w Katowni.
Długi Targ podobnie jak ulica Długa zostały wybrukowane w 1882 roku kostkami importowanymi ze Skandynawii (wcześniej była pokryta kamieniami polnymi). W okresie późniejszym poprowadzono linię tramwajową. Do końca II wojny światowej plac nosił niemieckojęzyczną nazwę Langer Markt.
W wyniku działań wojennych zdecydowana większość zabudowy Długiego Targu została zniszczona. W trakcie odbudowy usunięte zostały szyny, a kostkę zastąpiono szlifowanym granitem.
Za wiki