Budynek powstał w końcu XVI wieku. W wieku XVII pełnił już funkcje lamusa, przy nowszym dworze drewnianym rodziny Ligęzów, właścicieli Chrzanowa. Pod koniec XIX wieku został znacznie przebudowany przez rodzinę Loewenfeldów i przystosowany do potrzeb mieszkalnych. Od lat 60-tych mieści się w nim muzeum regionalne Ziemi Chrzanowskiej. Sam budynek wpisany został na listę obiektów zabytkowych dopiero w roku 1969.

Dwór jest sporym budynkiem na planie kwadratu. Jest piętrowy, nieotynkowany. Posiada wysoki dach czterospadowy, przebudowany w XIX wieku. W ścianach można dopatrzyć się zarysów dawnych okien i drzwi. Obecne pochodzą bowiem z okresu przebudowy w XIX wieku.

Wnętrza zachowały po części charakter dawnego dworu obronnego, o czym przekonać się można w sklepionej kolebkowo sieni na parterze, z zachowanymi resztkami dawnych portali i niewielkim okienkiem o charakterze strzelnicy. Kilka innych sal parteru sklepionych jest kolebkowo. Na piętrach stropy płaskie, powstałe podczas XIX-wiecznej przebudowy.