Do początku XIX wieku w Malczycach nie było żadnego kościoła. Pierwszym był ewangelicki, neogotycki kościół, który powstał w latach 1906 -1907, a zbudowany został przez miejscową społeczność luterańską w ciągu zaledwie jednego roku. Projektantem był jeden z największych architektów niemieckich Hans Poelzig, będący w owych latach dyrektorem Państwowej Akademii Sztuki i Rzemiosła  Artystycznego we Wrocławiu. Świątyni nadano nazwę Kościoła Pamięci Cesarza Wilhelma. Pierwszym pastorem zostaje Hans Langer.
Z chwilą wybudowania świątyni powstaje tu probostwo ewangelickie, przy którym utworzono organizację dobroczynną "Diakonię". Diakonia prowadzi ewangelickie przedszkole oraz opiekuje się chorymi i potrzebującymi pomocy ludźmi. Postawiono także, rozbudowywany w kolejnych, przedwojennych latach, budynek szkoły ewangelickiej z mieszkaniem rektora, z internatem i salą gimnastyczną. Historia świątyni od roku 1945 do 1950 r., tj. do przejęcia jej, decyzją ówczesnych władz państwowych, przez Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny jest niejasna z powodu braku źródłowego opisu. Powstaje parafia prawosławna, a kościół zmienia wezwanie, i jest odtąd pw. Zwiastowania Najświętszej Maryi Bogarodzicy. Wierni, to Łemkowie z akcji "Wisła" osiedleni w powiecie średzkim. W latach 1953-1954 obiekt został gruntownie przebudowany dla potrzeb obrządku prawosławnego, a ikonostas sprowadzono z cerkwi we wsi Kulno na Lubelszczyźnie. Pod koniec lat 80. wraz ze zmianami ustrojowymi, kościół wraz z towarzyszącymi budynkami staje się pełnoprawną własnością parafii prawosławnej w Malczycach. Liczbę wiernych określa się na około 150 osób. Parafia prowadzi katechezę dzieci i naukę języka łemkowskiego. Ponadto parafia prawosławna często organizuje pomoc i współuczestniczy w różnego rodzaju akcjach charytatywnych na rzecz poszkodowanych przez klęski żywiołowe. Budynek posiada trzy kondygnacje okien. Wejście z tarasu. Przed świątynią cztery rzędy stuletnich lip drobnolistnych.

Festung, 28. listopada 2010 r.