Koloruj
 | Polska › woj. wielkopolskie › Leszno › pl. Kościuszki Tadeusza, gen. › Areszt Śledczy w Lesznie |
1983 , Brama aresztu.
|
Na stronie od 2015 styczeń
11 lat 3 miesiące 14 dni |
Leszczyńskie więzienie powstało w 1790 roku i stanowi zabytek XVIII - wiecznej architektury barokowej. W 1857 r. dobudowano budynek magazynowy i w takim stanie areszt przetrwał aż do odzyskania niepodległości przez Polskę. Po Powstaniu Wielkopolskim areszt przejęty został przez poznańską Naczelną Radę Ludową, następnie przez ministerstwo ds. byłej dzielnicy pruskiej, a dopiero 13 listopada 1921 r. trafił wraz z innymi 82 wielkopolskimi więzieniami do Ministerstwa Sprawiedliwości. Stał się więzieniem przy sądzie powiatowym, a po reformie więziennictwa w 1928 r. przy sądzie grodzkim III kategorii. Tak dotrwał do II wojny światowej, zyskując jeszcze w 1924 r. drugi budynek gospodarczy. Po wybuchu II Wojny Światowej leszczyński areszt był jednym z 30 więzień sądowych w Wielkopolsce, gdzie osadzano aresztantów i skazanych przez niemieckie sądy, w tym działający w mieście powszechny sąd krajowy. Po wyzwoleniu miasta, 31 stycznia 1945 r. leszczyńska jednostka znalazła się w dyspozycji Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego jako więzienie karno - śledcze III klasy, podlegające Centralnemu Więzieniu w Rawiczu. Od 8 grudnia 1954 r. jednostka znalazła się w nowo utworzonym Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, a od 1 listopada 1955 r. działała w strukturach Ministerstwa Sprawiedliwości, nadal jako więzienie karno-śledcze, ale już wyłącznie dla mężczyzn. W latach pięćdziesiątych więzienie powiększyło się o pomieszczenia przekazane przez sąd i Prezydium Powiatowej Rady Narodowej. Znajdują się one na parterze byłego pałacu Sułkowskich (Delegatura Urzędu Wojewódzkiego w Lesznie). Na początku lat 70. przekształcono jednostkę w areszt śledczy i wyremontowano: założono kanalizację, centralne ogrzewanie, powiększono okna. W 1994 r. zmieniono przeznaczenie aresztu z męskiego na kobiecy.
Za:
Park pochodzi z końca XVII wieku. Zachował się w swoich dawnych granicach. Pierwotnie stanowił ogród włoski. Obecny kształt uzyskał w XVIII wieku. Park został wpisany do rejestru Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków decyzją z dnia 20.08 1985 r. (nr. 975/A).
Na terenie parku znajdowała się prawdopodobnie pierwsza siedziba Leszczyńskich. Był to zamek otoczony fosą, w miejscu gdzie występuje obecnie półwysep między stawami. W połowie XVI w. ówczesny dziedzic, Rafał V Leszczyński, wzniósł w tym miejscu renesansowy pałac, który spłonął podczas “potopu” w 1656 r. Autorem odbudowy u schyłku XVII w. był Pompeo Ferrari – architekt sprowadzony z Włoch przez Rafała i Stanisława Leszczyńskich. Odbudowana rezydencja uległa jednak zniszczeniom w kolejnych pożarach. Dopiero w połowie XVIII w. nowy właściciel miasta – Aleksander Józef Sułkowski zlecił gruntowną przebudowę. Budowla zyskała nowy kształt dostosowany do zmieniających się stylów architektonicznych. W latach 60-tych XVIII w. śląski architekt – Martin Frantz nadał wnętrzom pałacu barokowo-rokokowy charakter. Dzieje budynku były burzliwe. Znajdował się w nim szpital, gimnazjum, sąd a obecnie przeznaczony jest na cele administracyjne. Stad też wnętrza gmachu zatraciły zupełnie historyczny charakter i klimat. Z dawnego wyposażenia zachowały się jedynie drzwi i rokokowa dekoracja (z ok. 1770 r.) oraz plafon w jednym z dawnych pokoi paradnych.
Pałac znajduje się w otoczeniu zieleni zapewniającej cień i tłumiącej hałas z pobliskich ulic. Po tafli wody pływają majestatyczne łabędzie nadające temu miejscu wytworności. Te eleganckie ptaki zamieszkiwały przypałacowe stawy już w połowie XVII w. Na prośbę Bogusława Leszczyńskiego sprowadzono je wtedy z Anglii. W oddalonej około 9 km od Leszna Rydzynie znajduje się zamek będący wówczas główną rezydencją rodu Leszczyńskich. Tuż za budynkiem III Liceum Ogólnokształcącego, w północnej części parku warto obejrzeć pozostałości leszczyńskich wałów. Dostępu do miasta miała bronić otaczające wały fosa wypełniona wodą. Dziś w miejscu zasypanych fos utworzono tzw. planty – spacerowe aleje.
Park przy Placu Kościuszki stanowi swoiste arboretum Leszna, uznawany jest za jeden z najpiękniejszych w mieście. Można tu spotkać wiele rzadkich i ciekawych gatunków flory oraz fauny. Przed większością drzew znajdują się tabliczki z nazwami gatunków, co ułatwia ich rozpoznawanie. Warto dodać, że drzewa wchodzące w skład parku stanowią “grupowy pomnik przyrody”. Park ma niezwykle urozmaicony skład gatunkowy.
Występuje tu 26 gatunków krajowych i obcego pochodzenia. Z ciekawszych rosną tu: platan klonolistny (Platanus acerifolia) – 7 drzew o obwodach pni od 270 do 400 cm, wiąz szypułkowy (Ulmus laevis) o obwodzie 310 cm, klon pospolity – 17 drzew o obwodach 80-195 cm, grab pospolity (Carpinus betulus) – 10 drzew o pierśnicy powyżej 100 cm, klon srebrzysty (Acer saccharinum), kasztanowiec czerwony (Aesculus carnea) – 4 drzewa, klon jawor odmiana purpurowa (Acer pseudoplatanus ‘Atropurpureum’), dąb szypułkowy (Quercus robur)– m. in. okaz o obwodzie 400 cm, iglicznia trójcierniowa (Gleditschia triacanthos), buk pospolity odmiana purpurowa (Fagus sylvatica ‘Atropurpurea’), metasekwoja chińska (Metasequoia glyptostroboides) i dąb czerwony (Quercus rubra), świerk kłujący (Picea pungens) i żywotnik (Thuja sp.). Na szczególną uwagę zasługuje jedyny w mieście egzemplarz miłorzębu dwuklapowego (Ginko biloba) – swoista żyjąca skamieniałość wśród dzisiejszych drzew.
Za: