Murowany kościół klasztorny wzniesiono około połowy XIII wieku w stylu gotyckim.

Około 1600 roku zespół klasztorno-kościelny otoczony został murowanymi obwarowaniami z okrągłymi basztami umieszczonymi w narożach.

W 1643 roku, w wyniku pożaru wywołanego przez wojska szwedzkie, zniszczeniu uległ klasztor i częściowo kościół. 

W 1654 roku staraniem proboszcza Pawła Scrabo odbudowano kościół, m,in, wykonano nowe sklepienie krzyżowo-żebrowe nad prezbiterium oraz nadbudowano wieżę.

W 1777 roku następuje ostatnia faza modernizacji zespołu klasztornego zapoczątkowana sto lat. Nie znany z nazwiska architekt przebudowuje wczesnogotycki kościół z zachowaniem jego murów

obwodowych i wieży. Przebudowa obejmuje jedynie mury wewnętrzne nawy i jej sklepienie. Po 1777 r. zamontowano nowe jednolite stylowo barokowo-klasycystyczne ołtarze autorstwa Jana Krzysztofa Koenigera z Wrocławia.