Ogród krajobrazowy z reliktami bastionowego założenia obronnego oraz murowanych tarasów, należy do grupy trzech najładniejszych parków w górnym biegu Sanu, obok parków w Lesku i Witryłowie.
Dominujący element stanowi naturalna dąbrowa oraz otoczona murem z kamienia platforma ziemna, na której pierwotnie wznosił się dwór modrzewiowy.
Pod koniec XIX w. w jego miejscu zbudowano dla Michała Plater - Zyberka eklektyczny pałac, który został spalony przez UPA w 1945 r.
W parku rosną pomnikowe dęby szypułkowe, lipy szerokolistne i drobnolistne, klon zwyczajny, brzoza brodawkowata, grab zwyczajny, kasztanowiec biały, sosna pospolita i wejmutka, żywotnik zachodni oraz miłorząb japoński.
Właścicielami dworu i wsi od 1407 r. do końca XVIII w. był możny ród Balów, natomiast w XIX i XX w. dwór zmieniał często właścicieli.
Należał kolejno do : Łępickich, Ankwiczów, Kuczkowskich, Plater - Zyberk, Sulatyckich, Dworskich, Sołowijów, zaś ostatnimi właścicielami była rodzina Michnowiczów.
W XIX w. w pałacu w Średniej Wsi mieszkała Henrietta Ewa hrabina Kuczkowska z domu Ankwiczów, wielka miłość Adama Mickiewicza, uwieczniona w jego twórczości pod postacią Ewy Horeszkówny.

(opis pochodzi z tablicy informacyjnej przy obiekcie)