starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 1 głos | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Michał. K
Na stronie od 2023 luty
3 lata 2 miesiące 9 dni
Dodane: 18 kwietnia 2026, godz. 2:48:01
Rozmiar: 1797px x 1329px
2 pobrania
51 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Michał. K
Obiekty widoczne na zdjęciu
zakłady przemysłowe
Zbudowano: XIX w.
Zbudowano: 1865
Zlikwidowano: 2012
Dawniej: Stacja Drogi Żelaznej Fabryczno-Łódzkiej

Dworzec kolejowy i stacja czołowa na linii do Koluszek, zbudowana z inicjatywy przemysłowca Karola Scheiblera w 1865 roku. Według klasyfikacji PKP, przed zamknięciem ze względu na przebudowę, miał kategorię B. Znajduje się w centrum Łodzi.



16 października 2011 roku dworzec został zamknięty w związku przebudową na stację podziemną. Pociągi od strony Koluszek kończą trasę na stacjach Łódź Widzew oraz Łódź Kaliska. Prace potrwają do 2014 roku



Budowę linii kolejowej Fabryczno-Łódzkiej, łączącej miasto z Koluszkami, a tym samym z wybudowaną w 1848 roku Drogą Żelazną Warszawsko-Wiedeńską, rozpoczęto 1 września 1865 roku (zgodnie z zezwoleniem cara Aleksandra II z lipca 1865). Szyny zaczęto układać równocześnie od Łodzi i od Koluszek. Już 18 listopada 1865 roku uruchomiono przewóz towarów. Przewozy pasażerskie zostały zainaugurowane 1 czerwca 1866 roku.



Początkowo tory kolejowe sięgały dalej na zachód niż w chwili obecnej - dochodziły prawie do ul. H. Sienkiewicza (d. Mikołajewskiej, d. Dzikiej), obsługa pasażerów odbywała się w tymczasowym dworcu umiejscowionym przy ul. Krótkiej (w miejscu gdzie obecnie znajduje się Łódzki Dom Kultury). W 1868 roku wybudowano nowy dworzec - Łódź-Fabryczna - według projektu warszawskiego architekta Adolfa Schimmelpfenniga. Budowa dworca Łódź Fabryczna była początkiem tworzenia łódzkiej kolei obwodowej.



Źródło:

Licencja: /p>
Architekt: Paweł Rubensahma
Zbudowano: 1898
Dawniej: ZPB im. A. Mickiewicza; Tkalnia I ZPB "Uniontex"
Zabytek: A/120
ul. Kilińskiego Jana
więcej zdjęć (1395)
Dawniej: Widzewska, Buschlinie
Ulica Jana Kilińskiego w Łodzi ma około 6 kilometrów długości, biegnie południkowo od skrzyżowania ul. Północnej z ul. Franciszkańską (Stare Miasto) do ul. Śląskiej (Chojny).
Przed 1925 rokiem ulica nosiła nazwę Widzewska. Następnie patronem ulicy stał się płk. Jan Kiliński. Ulica Jana Kilińskiego zyskała na prestiżu w drugiej połowie XIX stulecia. Przy niej kończył bieg pociąg z Koluszek (od 1865 r.), który przywoził bawełnę, a wywoził tkaniny na teren imperium Rosyjskiego. W pobliżu stanęła cerkiew św. Aleksandra Newskiego. Przy ul. Tuwima wzniesiono gmach Poczty Głównej (1903 rok), a przy ul. Narutowicza ekskluzywny wówczas hotel Polonia. Naprzeciw dworca kolejowego powstał w okresie międzywojennym Dom Pomnik Józefa Piłsudskiego (dziś Łódzki Dom Kultury). W czasie II wojny światowej zmieniono nazwę ulicy na Buschlinie. Po wyzwoleniu Łodzi powrócono do dzisiejszej nazwy ulicy.

Wikipedia