Dwór w podcieszyńskich Marklowicach nierozerwalnie łączy się ze schyłkową historią Piastów cieszyńskich. Książę Adam Wacław (1574-1617) po śmierci swej żony Elżbiety Kurlandzkiej w 1601 r. związał się z niejaką Małgorzatą Koschlinger, która urodziła mu nieślubnego syna Wacława Gotfryda. Chcąc zapewnić swemu synowi i jego matce godziwe warunki i utrzymanie w przyszłości, podarował Małgorzacie Marklowice z niewielkim, późnorenesansowym dworem, będącym wg tradycji już wcześniej letnią książęcą rezydencją. W 1640 r. księżna cieszyńska Elżbieta Lukrecja, przyrodnia siostra Wacława Gotfryda, wyjednała u cesarz jego legitymację i nadanie tytułu baronowskiego von Hohenstein z uszczerbionym piastowskim herbem. Jednakże nie miał on prawa nabywania dóbr ziemskich, z obawy przed pretensjami do osieroconego Księstwa Cieszyńskiego. Tak więc po śmierci Małgorzaty Koschlinger Marklowice stały się własnością Komory Cieszyńskiej. Stojący do dzisiejszego dnia jednopiętrowy dwór zachował wiele ze swego XVII-wiecznego wyglądu: izby o kolebkowo-krzyżowych sklepieniach na parterze, reprezentacyjne sale kryte bogato profilowanymi belkowymi stropami na piętrze, kamienne arkadki, portal i okienne obramienia oraz wysoki, dwuspadowy dach. Charakter letniej rezydencji podkreślała znajdująca się na pierwszym piętrze loggia, niestety obecnie zamurowana. Był on częścią większego założenia, bowiem na pocz. XX w. zachowały się ślady murów obszerniejszej budowli. Miejscowe podanie głosi, że był on połączony z zamkiem w Podoborze (obecnie na Zaolziu), ,,który się zapadł,,. Obecnie dawny dwór cieszyńskich książąt znajduje się w prywatnych rękach i częściowo zmieniony pełni funkcje mieszkalne.
Źródło: